Het lijkt wel of ik een inhaalslag moet doen wat betreft het lezen. Vorig weekend drie boeken soldaat gemaakt, om maar in de oorlogstermen te blijven. Ik ga ze kort even omschrijven, want anders vergeet ik het txe9 snel en dat is zonde van al dat leesplezier.

Dit boek van Sarah Hart gaat over de liefde voor het ouderlijk huis en jeugd in Ierland gecombineerd met de herinneringen aan de eerste jeugdliefde. Door dit boek, de prachtige omschrijvingen van het landschap en het huis, zou ikxa0zo naar Ierand op vakantie willen.

 

 

 

De schrijfstijl van Suzanne Vermeer viel me niet mee. Door het spannende verhaal in het onherbergzame Noorse landschap viel mijn ergernis daarover later weg. Ook Noorwegen lijkt me een mooi land om eens te bezoeken. Maar er zijn natuurlijk zoveel mooie plekken op de wereld. Ik laat het denk ik bij dagdromen erover.

 

Het boek van Japin was echt prachtig en indrukwekkend, voorzover je boeken die zo divers van onderwerp en stijl zijn al kunt vergelijken. Dit was een verhaal van een beroemde danser die er van de ene op de andere dag mee stopte. In het boek vertellen drie mensen, diexa0Vaslav van dichtbij hebben meegemaakt hun verhaalxa0rondom deze bijzondere danser. Heel erg aan te bevelen!