Opfrisser

Onze zondagochtendwandeling begon met temperaturen rond het vriespunt. Je moest bedacht zijn op gladheid hier en daar. In het Purmerbos leverde de opwarming door de zon nevelige taferelen op.De laatste 4 kilometers liepen we over de dijk langs de Purmerringvaart richting ons dorp. Er was weer veel kleur in het landschap te zien na de grauwheid van de afgelopen periode. De sneeuw was nog niet eens overal weg.Met het heldere weer kijk je zo mooi weg over het land. Het leek wel alsof de weilanden door de sneeuw heerlijk opgefrist waren. En wij waren dat ook na deze tippel.

Tekendag

Ik ben nooit erg vroeg met kerst-optuigen. Vandaag heb ik een begin gemaakt met het versieren van de ramen. Vorig jaar had ik de overkant van onze straat nagetekend op ons voorraam. Op verzoek van een aantal mensen heb ik het dit jaar weer net zo gedaan. 

Het rechter-raam even uitgelicht 

nog wat ballen aan het zijraam………en dan nu de rest nog………………….

Naar Den Bosch

Omdat ik nog een dag vrij-reizen te besteden had, leek het ons leuk om naar Den Bosch te gaan. Daar had ik nog een paar vragen over mijn voorouders te stellen in het Brabants Historisch Informatie Centrum. Alleen de plek waar het BHIC gevestigd is, is al een bezoek waard. Het zit in een gebouw op het Citadel van Den Bosch, zo’n oude vesting.Het was lang geleden, dat we de kathedraal bezochten. Het blijft een imposant gebouw, zowel van binnen als van buiten.De looproute voerde naar de kerststal. Dat was er eentje waar ze werk van gemaakt hadden. Je liep door landschappen met allerlei taferelen, met veel dierengeluiden van allerlei opgezette dieren, die er te zien waren, op de achtergrond. Door dorpsstraatjes liepen we, langs de herberg die vol was,om dan uiteindelijk bij de stal uit te komen, waar de kribbe nog akelig leeg was……………

Zo beginnen we al aardig in kerstsferen te komen.

Een extra touch

De dooi was ingezet, maar het werd zo’n helder weer, dat we de wandelschoenen aantrokken om nog even te genieten van het anders zo groene land, dat nu nog bedekt is met sneeuw. We namen de pont naar de overkant van het kanaal. Daar is de natuur altijd veel weidser dan aan de kant van de polder. Tot aan Den Ilp loop je dan door natuurgebied het Ilperveld.  Het was zwaar lopen, want het pak sneeuw was hier nog aardig ongerept. De sky-line is Amsterdam.  We vergaten niet om even terug te kijken naar ons dorpje. Je beziet het zo weer eens van een andere kant, dan waar we meestal wandelen.

De extra touch van de sneeuw en de snel veranderende luchten maakten, dat we ons land weer eens met nieuwe ogen hebben bekeken en tegen elkaar zeiden: ‘Wat is het hier toch mooi!’ 

Voor de sneeuw uit

Gisteren niet buiten geweest en dat maakte vandaag de drang om naar buiten te gaan des te groter. Met de weerberichten in het achterhoofd, dat er nog meer sneeuw zou komen, profiteerden we van de uren, dat het nog droog was. Er stond een gure wind en de dreigende sneeuwluchten zag je al hangen. Maar dat leverde een speciaal soort licht op. Wat ziet de wereld er toch anders uit met zo’n witte deken. Het was genieten. Inmiddels sneeuwt het weer. Ben benieuwd hoe dik het pak gaat worden!

Winters gezellig

Inmiddels zijn de gordijnen gesloten, maar een groot gedeelte van de dag was dit de aanblik naar buiten.De sneeuw nodigde de buurkinderen uit om lekker buiten te gaan spelen, maar wij zijn de deur niet uit geweest.

We hebben zelfs amper naar buiten gekeken, waardoor we vanavond pas zagen dat er best een pak sneeuw ligt. Wij hadden het de hele dag te druk met het opsnorren van mijn voorvaderen. Vannacht was het half 2 en vandaag ging het speurwerk de hele dag door. Daar was het net zo’n dag voor en het is gewoon verslavend.

Een glossy

Welk dorp heeft dat nou, een eigen glossy. Wat een leuke verassing was het, toen het blad gisteren op de deurmat viel.

Informatie en weetjes over bekende en onbekende dorpsgenoten. Prachtige foto’s ondersteunden het geheel. Het zag er erg professioneel uit. Prachtige nachtfotografie, die niet echt tot zijn recht komt met deze foto ervan. Binnenkort zal ik mezelf eens gaan wagen aan het fotograferen van ons dorp in de nacht. 

Een stijlvolle serie over creatieve tachtigplussers, prachtig uitgevoerd in zwart-wit.

En hoe leuk is het, dat je bladerend door zo’n glossy bij je buren binnen kunt kijken. Wij kennen hun huis heel goed en hebben helemaal gevolgd, hoe zij in de loop der jaren hun monumentale pand op een prachtige manier hebben opgebouwd en onderhouden.

Ik vond ons dorpje al leuk, maar zo’n glossy geeft er nog wel even een bust aan. Ik ben benieuwd of deze eerste uitgave een vervolg kan krijgen. Het is gefinancierd met hulp van adverteerders. Of dat nog een keer gaat lukken op deze manier (gratis verstrekt!) is de vraag. Ik hoop het wel!

Kozakkenkoor

Heel onverwacht kreeg ik een verzoek om met enkele koorvrienden mee te gaan naar een optreden van een Russisch Kozakkenkoor. Het vroeg even wat aanpassingen aan de plannen en daar zat ik dan opeens in het theater. Ik ben altijd in voor verrassingen en van deze impulsieve actie heb ik ook geen spijt. Prachtige authentiek Russische liederen werden ten gehore gebracht, deels a capella en deels begeleid door balalaika’s en accordeon. Het filmpje is al van wat jaren geleden, maar ik zie nog wel dezelfde gezichten en het repertoire was ook anders. Het is even voor het idee.