Over Jeanne van Sjannesblog

De naam van mijn weblog is de fonetische uitspraak van mijn naam. In 2005 startte ik een weblog. Ik noemde het toen 'mijn geheugen'. Inderdaad werkt het nog steeds zo. Inmiddels ben ik de 60 ruim gepasseerd en merk ik ál meer dat ik dingen vergeet. Mijn weblog helpt te onthouden. Ik plaats onderwerpen, die gaan over de plekken waar ik kom, die ik bezoek tijdens vakanties, fiets- en wandeltochten. Ik heb altijd een fototoestel bij me, dus kan ik meestal een foto erbij plaatsen. Ook schrijf ik over de dingen die mij bezig houden, de boeken die ik lees, musea die ik bezoek en films die ik zie in de vele vrije tijd, die me ten deel valt nu ik met (vervroegd) pensioen gegaan ben, nadat ik 43 jaar in het onderwijs heb gewerkt. Ik vind het al leuk dat je mijn blog leest, maar nóg leuker als je ook een reactie achterlaat!

Pettibon en meer

De hoofdtentoonstelling in het Bonnefanten kon me niet zo bekoren. Het was het totale oeuvre van de Amerikaan Raymond Pettibon. (A Pen of all Work)  Hij heeft veel materiaal gemaakt voor platenhoezen, lp’s, flyers. Veel politieke getinte prenten, maar ook andere dingen. Hij was een punk-icoon in de 60er jaren. Op zich kan de man knap tekenen, maar die tekeningen zijn onlosmakend met  tekst verbonden. Omdat mijn Amerikaans van onvoldoende niveau is, begreep ik vaak de clou niet. En daarbij was er zóóóóveel te lezen. Normaliter hangen er een paar grote werken in de grote zaal. Maar deze keer hing ook hier alles vol met kleinere prenten. Kortom, ik ben afgehaakt, de verzadiging trad op, helaas.Ik wandelde nog wat door het museum om een indruk te krijgen. Er is een grote diversiteit aan kunst. Er is altijd wel wat leuks te zien. Deze collage geeft een indruk, met werk van o.a. Gilbert de Bontridder en Stenley Donwood. (ook maker van de Cupola)Dit bezoek koos ik voor de moderne kunst. De volgende keer dat ik er kom ga ik weer eens naar de vaste collectie met oude kunst, veelal kerkelijke kunstuitingen.

De Cupola

De markante koepel van het Bonnefantenmuseum in Maastricht wordt Cupola genoemd. Het werk dat daar momenteel in te zien is, doet die naam eer aan. Stenley Donwood heeft er een zwart-witte muurschildering in gemaakt, helemaal tot de nok toe. Hij wil je het  gevoel mee geven wat je ook wel kunt hebben in een kathedraal. Daar blijf je ook omhoog kijken naar soms duizelingwekkende hoogtes. In ligkussens met psychedelische muziek erbij, kon je helemaal in hoger sferen komen. Voor de liefhebbers dan hè.

Een dag vol muziek

In Maastricht is het Orlandofestival bezig. Dat houdt in dat er allerlei concerten worden georganiseerd op diverse plekken in en rondom de stad. Zodoende raakten wij verzeild in de bibliotheek in Centre Céramique en genoten van een lunchconcert door het  Malevitsj Pianokwartet. Ze speelden stukken van Mozart en van Oscar van Hemel. Mooi!In de avond pakten we nog net het laatste van een reeks orgelconcerten mee, want de afgelopen weken werd er ook een orgelfestival georganiseerd. Wij luisterden in de Onze Lieve Vrouwe Basiliek naar het orgelspel van Hans Leenders. Hij speelde naast werk van Scheidemann en Buxtehude ook een serie Bach. Ik ben geen kenner van orgelmuziek, maar ik heb een heerlijk uurtje gehad, omringd met prachtige indringende muziek. De entourage van zo’n romaanse basiliek is sfeerverhogend. Daarbij kwam, dat ik al vaak in deze kerk ben geweest, maar nu was er voor het eerst licht aan. Ik kon nu eindelijk al het moois beter bekijken en naderhand wat foto’s maken. Na afloop liepen we door de heerlijke zwoele avondlucht over de ‘hoge brug’ weer richting ons logeeradres. De zon ging nog eens prachtig onder. Een mooie afsluiting van een lange weekend in het zuiden.

Tegenstelling: bijna – helemaal

Deze week is de opdracht van de fototegenstelling: bijna – helemaal.

Ik moest meteen aan deze foto denken, die ik maakte op deze wandeling. Twee schilders zaten idyllisch in de schaduw van een boom en maakten een aquarel van het prachtige glooiende Limburgse landschap. Ik probeerde het tafereel snel vast te leggen. En waarom ik nou aan deze foto dacht bij deze tegenstelling mogen jullie zelf bedenken.

Aan de reacties zie ik dat ik te vaag ben gebleven. Ik vond dat vage bij de opdracht passen, maar ik zal het verduidelijken. De foto riep bij mij op: bijna een schilderij + schilders die bijna een van Gogh zijn. Maar er is misschien nog meer uit de foto te halen.

 Meer tegenstellingen over dit thema vind je hier.

Door Limburgs heuvelland

We wandelden vandaag in het Limburgse heuvelland een rondje met de start in Nyswiller. Via Trintelen, waar we even rustten in de Bernardhoeve, ging het via Baneheide weer terug naar ons beginpunt. Met mijn broer als gids komen we altijd weer op nieuwe landweggetjes te lopen. Je bent weg van alles en je hoeft alleen maar te genieten van alle moois dat je om je heen ziet. Het was prachtig weer. Af en toe zelfs een beetje té warm met 24 of 25 graden. En mijn broer, de natuurkenner,  zou mijn broer niet zijn, als we onderweg niet weer gewezen werden op de tijgerspin  en een zwerm met jonge puttertjes  Het blijft heerlijk om zowat de hele dag rond te zwerven door het Limburgse heuvelland.

A lazy Sunday Afternoon

Er zijn slechtere plekken om te vertoeven op een zomerse zondagmiddag dan aan de Maas in Maastricht. Na de zondagochtend visite bij zuslief en een bezoek aan het Bonnefantenmuseum (later meer hierover) was het inmiddels mooi zonnig geworden. De man wilde graag op TV zien hoe Tom Dumoulin de Binckbank wielerwedstrijd ging winnen. Dat vond ik nou weer zonde van het mooie weer en zodoende belandde ik aan de Maaskant. Heerlijk was het daar en dat vonden heel wat mensen met mij.

 

Uithangbord 61

Chateau Neercanne, vlak bij de Belgische grens (Canne) en bij Maastricht heeft een uithangbord. Je vraagt je af voor wie dat bord is, want dat kasteel is van zichzelf al een blikvanger. Het bord valt dan ook niet op. Het hangt aan de binnenkant van de poort. Het steekt niet uit, maar het loopt parallel met de gebouwen erachter. Waarschijnlijk omdat ik uithangborden verzamel, viel mijn oog er toch op.

Sfeer proeven

Toeristische attracties dicht bij huis worden door ons zelden of nooit bezocht. Zo was ik nog nooit in Monnickendam bij de jaarlijkse visserijdagen. Vandaag zocht ik een fietsdoel en ben ik even gaan kijken. Het was heel kleinschalig opgezet en gezellig druk. Het Zuiderzeestadje profileert zichzelf met de visserij. Daarmee is de stad ooit tot bloei gekomen. Nu kon je allerlei oude beroepen zien die zijdelings iets te maken hebben met vroegere tijden. Zo zag je het geijkte klompen maken, netten boeten, kantklossen enzovoort. Er werd paling gerookt en overal kreeg je lekkere vishapjes aangeboden om te proeven. Een koor zong gezellige zeemansliederen. Traditioneel van opzet, maar de oude omgeving van de Monnickendamse haven is een leuke entourage, die mensen blijft trekken in vakantietijd. De terrassen zaten tenminste goed vol en het levert ook nog leuke plaatjes op.

Poortwachters 10

Door mijn onbekendheid met de ins en outs van andere kerkgenootschappen was ik stomverbaasd dat ik bij de ingang naar de Protestante begraafplaats in ons dorp deze engelen als poortwachters zag zitten. Ik zag ook, dat ze er niet altijd gezeten hebben, Er was altijd alleen een stalen ornament bovenop de pijlers waar het hek aan vastzit.

Ik ken engelen vanuit mijn katholieke achtergrond, maar verder niet. Ik ging eens zoeken op internet en vond in een artikel op Refoweb.nl een tekst, waarmee het verschil van opvatting duidelijk wordt:

De Bijbel biedt ons niet een speciale engelenleer, maar engelen zijn dus wel nadrukkelijk in de Heilige Schrift aanwezig. Ze zijn krachtige helden, heerlijke geesten, hemelse zangers, die door God werden en worden (!) ingezet op buitengewone momenten in de heilsgeschiedenis. Engelen zijn er ook ter wille van Gods Kerk, om haar te dienen. Het is dan ook dwaasheid, niet naar de Schrift, als we engelen vereren of zelfs tot hen bidden. Dan vereren we schepselen. Engelen zijn er juist mede om de gelovigen ten dienste te zijn. Niet engelen zijn de bewerkers van het heil, maar zij zijn er tot lof van de grote heilbrenger Jezus Christus. God wil engelen gebruiken in Zijn dienst. Zij strijden voor God en de gelovigen.

Wel logisch dat engelen een rol spelen in het Protestante geloof, want in menig Bijbelverhaal komen engelen voor. In de katholieke kerk worden engelen meer vereerd. In de Protestante kerk zijn het dienaars. Vandaar dat ze in ons dorp poortwachters geworden zijn.  

Kleutertje luister

Ik weet niet of meer mensen er last van hebben, maar ik stoor me de laatste tijd enorm aan de presentatie van het journaal. Eerst is daar dat geloop op naaldhakken, dat voor veel onrust en afleiding zorgt, bij mij althans.  De nieuwslezer(essen)s doen net of we kleuters zijn. Ze denken, geloof ik, dat als ze de boel niet beklemtonen, de boodschap niet over komt. Ik dacht altijd dat het journaal het nieuws neutraal moet brengen, onpartijdig. Dat is ver te zoeken. Ze trekken zware gezichten of ze gaan een ander stemgeluid aannemen. Ook gaan ze vaak teveel in op details, om het ons nóg duidelijker uit te leggen. Maar tot overmaat van ramp zijn er de vele interviews met mensen op straat, alsof dat de deskundigen zijn.Op deze manier kan ik het journaal wel overslaan. Ik word alleen maar afgeleid van het nieuws. Ben ik de enige, die zich een kleuter voelt?