Door een klein meisje te volgen, dat aan haar lot overgelaten wordt, krijg je een sfeerbeeld mee van het leven in Taiwan, Taipei om precies te zijn. Het kind wordt door de omstandigheden niet gezien door haar familie. Alleenstaande moeder Shu-Fen en haar twee dochters, tiener I-Ann en de vijfjarige I-Jing, keren na jarenlang op het platteland te hebben gewoond terug naar Taipei. Alle drie krijgen ze er nogal wat voor de kiezen. Zo moet Shu-Fen de rotzooi van haar ex opruimen, terwijl ze zich kapot werkt in een eetkraampje. Oudste dochter I-Ann wil op eigen benen staan maar maakt daarin telkens de verkeerde beslissingen. De linkshandige I-Jing krijgt door haar traditionele grootvader opgedrongen, dat ze die ‘duivelshand’ nooit meer mag gebruiken. Een opeenstapeling van familieproblemen leidt ertoe dat familiegeheimen zich plotseling beginnen te ontrafelen..

Misschien komt het door het camerawerk, dat je het gevoel hebt overal heel dichtbij te zijn. De film is opgenomen met de nieuwste iPhones (ja, echt). Je krijgt een heel realistisch beeld van het leven in Taipei. Volgepropte appartementen, neonverlichte straten en drukke marktkraampjes met elk hun eigen muziek ogen schoon en levendig, vooral door de ogen van I‑Jing, de fantastische hoofdrolspeelster. Maar het leven van de familie, een moeder met twee dochters aan de rand van de samenleving was wel triest.

Een mooie film, die zeker een realistische inkijk geeft in het stadsleven van Taipei. Ik zal daar nooit komen, maar heb nu een beetje het gevoel er geweest te zijn.