Met een kleine koppeling naar Noorse volksverhalen wordt in deze film het verhaal verteld van een groepje jongvolwassenen, die zichzelf proberen uit te vinden, door een jaar lang in het noorden van Noorwegen op een Volkshogeschool door te brengen bij een bedrijf met sledehonden. Het leven in de ruige natuur en het omgaan met de dieren is een onderdeel op het traject naar volwassenheid. Een drietal jongelui wordt er min of meer uitgelicht. Hun individuele ontwikkeling zien we dus goed. De een heeft problemen met zijn onzekerheid, de ander leert het verdriet van de overleden vader beter hanteren enzovoort. Heel mooi in beeld gebracht, heel geloofwaardig, hoe zo’n leven verloopt met ups en downs, maar met steeds de hoop op een mooie toekomst. Een prachtige ontroerende film in het beeldschone decor van de Noorse Poolcircel.

Officiele samenvatting:

In het verre, ijzig koude subarctische deel van Noorwegen biedt de Pasvik Volkshogeschool cursussen aan die met zichzelf worstelende tieners uit binnen- en buitenland helpen om de vaak lastige overgang van de zorgeloze kindertijd naar volwassenheid te maken. De vaardigheden die ze leren en de onderwerpen die aan bod komen zijn geen alledaagse kost voor de meeste jongeren in de door verregaande digitalisering gekenmerkte moderne westerse samenleving: husky’s trainen, sleeën besturen, overleven in de Arctische wildernis, kampvuren maken, meehuilen met wolven in het nachtelijk duister en de rijke Noorse mythologie bestuderen. Het doel van dit bijzondere leertraject? De jeugdige cursisten een nieuwe versie van zichzelf laten ontdekken die ze in staat stelt om hun weg te vinden in de oceaan van onrust die de hedendaagse tienerjaren vaak zijn.