De documentaire film over een jonge idealistische leraar, Pavel Talankin, op een middelbare school in Rusland, die nadenkt over mensen, die in verzet komen ergens tegen. Hijzelf is niet zo, laat alles maar gebeuren. Totdat blijkt, dat hij een paardenmiddel in handen heeft.

Pavel was naast leraar ook activiteitencoördinator en hij had als taak speciale festiviteiten vast te leggen op film. Hij gaf zogenaamde ‘patriottische lessen’ op zijn school na de aanval van Rusland op de Oekraïne. Als videograaf was het zijn taak om vrolijke evenementen vast te leggen. Maar als Rusland Oekraïne binnenvalt, krijgt hij een andere opdracht: alle nieuw ingevoerde patriottische lessen en activiteiten filmen en het materiaal naar het Kremlin sturen. Zodat ze daar kunnen controleren of de school zich wel aan de voorschriften houdt.

Die films gaan ook gebruikt worden voor propaganda. Er komen steeds meer verordeningen van hogerhand en zelfs de teksten die erin gesproken worden door leraren en leerlingen worden gaandeweg opgelegd. De hoofdpersoon voelt zich gebruikt en neemt ontslag, maar doordat hij contact krijgt met iemand uit het westen, trekt hij dat ontslag weer in. Hij filmt door, maar nu is zijn drijfveer heel anders, hij filmt in de wetenschap, dat het materiaal voor de BBC is.

Uiteindelijk worden de regels door Poetin opgelegd zo streng, dat het voor Pavel te gevaarlijk wordt. Met hulp van zijn buitenlandse contact breidt hij zijn emigratie goed voor. Het lukt hem zijn land te ontvluchten met alle filmmateriaal, wat hij in de loop der tijd heeft gemaakt en verzamelt. Deze film is dus met dat materiaal gemaakt, want het is een waargebeurd verhaal met Pavel in de hoofdrol.

Heel indrukwekkende film, die een uniek inkijkje geeft in de mechanismen van een oorlogsstaat. (Bron: Filmladder)