Productfotografie

Ik had er nog nooit van gehoord, maar met al die internetverkooppunten en reclames overal is het wel logisch, dat producten aan de man brengen een aparte tak van de fotografie is. Immers, hoe beter je iets op de foto zet, hoe makkelijker je iets verkoopt. Voor mijn fotocursus moet ik me dus deze maand bezighouden met productfotografie. Het is niet echt mijn ding, maar ik vind het wel interessant om er toch een keertje kennis mee te maken.

Er zijn fotografen, die hele studio’s hebben ingericht met accessoires om de voorwerpen op zijn voordeligst te kunnen presenteren. Ze gebruiken tentjes, speciale lampen met indirect licht, parapluutjes, reflectieschermen en zo nog het een en ander. Om mijn opdracht perfect uit te voeren, kan ik ook meteen van alles aan gaan schaffen natuurlijk, maar dat ga ik niet doen. Ik probeer met de middelen die ik heb de best mogelijke situatie na te bootsen. Ik gebruik dus wit papier en het zonlicht vanaf de vensterbank. Dat moet genoeg zijn.Ik kijk nu wel anders naar foto’s op bijvoorbeeld Marktplaats en ik vind het ook leuk om er wat mee te experimenteren. En wie weet komt het nog eens van pas. Hier mijn product, een nephummeltje, van voren,  van achteren en een detail.

Nabij – ver weg

De foto-uitdaging en tegenstelling van deze week is  ‘nabij – ver weg’. Ik moest denken aan de dierentuin. De meest exotische beesten, die normaliter hier niet voorkomen kun je daar toch maar mooi van nabij bekijken. Dus vandaar deze kop van een kameel. Je kunt zelfs zijn wenkbrauwen en allerlei haar groei goed zien, zonder dat je er ver voor hoeft te reizen.Meer tegenstellingen vind je hier.

Zomer in de herfst

Er wordt heel wat afgefietst en gewandeld. Iedereen wil nog even proeven van die warme lucht en dat weldadige zonnetje. Ook de zwanen de aalscholveren de koeien staan niet voor hun verdriet buiten.Hier en daar bloeit nog een bloem, maar in ons kunstmatige bos zijn de populieren al helemaal kaal. Mooie herfstkleuren aan de bomen zijn hier weinig tot niet te zien. Dat is dan weer jammer. Daarvoor moet ik naar een echt bos toe.

Binnen zitten

Het belooft een prachtig weekend te worden wat betreft het weer. Het is jammer, dat ik daar niet echt van kan profiteren, want zowel vandaag alsook morgen zit ik de hele middag binnen in de kerk. Dat dient ook wel weer een goed doel.Die kerk fungeert namelijk als concertzaal voor het herfstconcert van mijn koor. Vandaag was de generale repetitie en morgen ons optreden voor publiek. Het concert heeft dit keer een wat droevig thema: afscheid. Het hele Requiem van Gabriel Fauré staat op het programma, met nog wat luchtiger repertoire zoals Autumn Leaves en Yesterday. Het wordt mooi, maar je moet wel houden van het klassieke repertoire.

Eberhard

Om nooit te vergeten, deze man! Hij overleed op 5 oktober en was 62 jaar oud.

(Uit de Volkskrant van zaterdag 7 oktober 2017)

Indrukwekkend vond ik de avond van Zomergasten, waar Eberhard van der Laan de gast was. Hij was toen al ernstig ziek, maar wilde persé doorwerken.  Zoals hij alles kon beredeneren in heldere taal. Het begrip, dat hij toonde, maar ook de klare taal van zijn besluiten. Ik vond het zo’n voorbeeld voor iedereen. In de kranten en tijdschriften gaan de verhalen over hem verder. We zullen hem missen, maar ik hoop dat hij ons kan blijven inspireren met de manier waarop hij in het leven stond.

Even eruit

Onze wandel- en fietsactiviteiten staan momenteel op een laag pitje. Sjaak is door zijn rug gegaan en kan niet zoveel. Maar vanmiddag scheen het zonnetje af en toe en we wilden er wel even uit. Eens kijken hoe een stukje lopen gaat. We keken wat rond in de haven van Monnickendam. Even lekker buiten!

Groot scherm

Als liefhebbers van Engelse kostuumfilms hadden we onze zinnen gezet op ‘Howards end’. Al een aantal weken draait deze klassieker naar het boek van E.M. Foster 1 x per week in Eye. De 25 jaar oude film is gerestaureerd. Wij hadden onze zinnen gezet op vandaag om erheen te gaan. Dat kwam goed uit, want waar kun je beter vertoeven dan in de bioscoop, als het buiten pijpenstelen regent en je wil er toch even uit. Waarschijnlijk zagen we de film voor de tweede keer, maar ik kon me op een enkel beeld na niets meer van het verhaal herinneren. Geeft dus niks om zo’n film nogmaals te zien. Ik heb genoten. Ik was helemaal weg in het Engeland van de vorige eeuw. De prachtige Engelse huizen, de geweldige acteurs, de natuur en de aankleding van alles deden me weer smullen. Het verhaal zet de standenmaatschappij en de omgangsvormen, die wel en niet gepast zijn bij je stand goed neer.  Op zo’n groot scherm komt dit soort films zo veel beter tot zijn recht, dan op TV. Hier kun je de trailer bekijken.