Tegenstelling: Heet – koud

Naast heet en koud water leveren, kan hij ook nog sproeien. Nadat bij onze oude kraan ongeveer een maand geleden de slang was doorgeroest en het water onze keuken inspoot, werd dit onze nieuwe aanwinst. Het water komt nu gelukkig alleen maar daar uit, waar het uit hoort te komen.

Hier staan nog meer uitvoeringen van deze tegenstelling met foto.

Dubbelgangers

In de tunnel zag ik kindertekeningen. Een wandeling door het dorp levert een koppeling op van de tekeningen met de werkelijkheid.

Dit kind heeft goed gekeken!! ‘Huis De Zwaluw’ is een gezichtsbepalend pand in het dorp.

Dit is ons kleine winkeltje Anne & Co.

De pont over het kanaal

Huis naast de kerk. Er was iets met bomen: ach ernaast of ervoor, een kniesoor, die daar op let.

In het archief

Tijdens de laatste les van mijn cursus genealogie in ’t Waterlands Archief brachten we een bezoek aan het archief aldaar. Dat er ontzettend veel bewaard wordt, wisten we wel, maar nu konden we het ook zien. In ruimtes met een constante temperatuur van 18 graden en een bepaalde luchtvochtigheid is het papierwerk aan een minimum slijtage onderhevig. Ze hebben daar oude kaarten, foto’s, boeken en archieven van de burgerlijke stand, militairen, kadaster, doopboeken, trouw en begrafenisboeken en nog meer. Wel 5 km aan dossiers. Door die diversiteit aan documenten weten de archiefmedewerkers zoveel smeuïge verhalen te vertellen over onze voorouders! Mede daardoor werd het een interessante cursus.

Mijn oog viel er op een prent van Purmerend aan ’t Noord-Hollands kanaal. Daar voeren sinds 1824 grote koopvaardijschepen vanaf Den Helder naar de Amsterdamse haven. Wat een aanblik van die zeilen. Ik zou ze dus vanaf mijn huiskamerraam zo hebben zien langs varen!

Het kanaal is aangelegd op initiatief van Koning Willem 1 en functioneerde vanaf 1824. Het heeft niet erg lang gediend als waterweg voor de zeeschepen. Toen ze de kennis hadden om zeesluizen aan te leggen, durfden ze duinen door te breken en hebben ze een kortere verbinding gemaakt. Het Noordzee kanaal werd gegraven en toen kon je vanaf IJmuiden naar Amsterdam. Het Noord Hollands kanaal is vanaf die tijd (1876) alleen nog maar voor de binnenscheepvaart.

De tunnel 2

Hier schreef ik er al over. En zoals gepland is het gelukt om alle werkzaamheden voor het einde van 2017 af te krijgen. Er is een knap staaltje werk verricht, waardoor alle verkeersstromingen zoals daar zijn auto’s, bussen, voetgangers en pontverkeer ieder zijn eigen ongehinderde baan heeft. Zoals het er naar uitziet, leidt het doortrekken van de busbaan, dat een onderdeel van dit project was, inderdaad tot een veel betere doorstroming van het autoverkeer. Het geheel is nu officieel geopend. De tunnel is wel een blikvanger geworden.

Het is heel duidelijk in welke gemeente deze voetgangers-onderdoorgang gesitueerd is.

Aan de zijkanten zijn twee lichtbakken gevuld met tekeningen van kinderen van onze basisscholen.

Even een collage van wat tekeningen over ons dorp aan het Noord-Hollands kanaal in de ogen van de schooljeugd.Erg mooi geworden allemaal en wij hebben een veilige oversteek van die drukke verkeersader naar de bushalte.

Gekortwiekt

Op mijn fietstocht van vandaag zag ik dat het riet aardig gekortwiekt is……………….

Zelf was ik aan de beurt bij de kapper…….

en bij deze reiger is het kortwieken iets te rigoureus gegaan…………..

Het zal de tijd van het jaar wel zijn!

6 woordverhaal: Architectuur

                                        Architectuur maakt een muur wel duur                                                                                         (maar dan heb je ook wat)                                                                          

Dit is een stuk van de gevel van het Amrath hotel aan de Prins Hendrikkade in Amsterdam. Vroeger was het Scheepvaardijhuis. 6 Rederijen hebben samen dit gebouw in begin 20ste eeuw laten neerzetten, zodat ze een gezamenlijk hoofdkantoor hadden. Je kunt wel zien dat daar het geld zat! Het hele gebouw is opgetrokken in Art Nouveau stijl, oftewel in de stijl van de Amsterdamse school. Ik ben wel blij met die rijke stinkers. Zij zorgen er toch maar voor, dat wij kunnen genieten van architectonische hoogstandjes. En alleen kijken is voor mij genoeg, maar als je wil, kun je er ook overnachten, tegenwoordig.

Meer 6 woordverhalen over architectuur vind je hier.

Tegenstelling: Licht – zwaar

Dit schilderij van Charley Toorop met kaasdragers vind ik passen bij het weekthema Licht – Zwaar. Voor andere foto-uitvoeringen kun je hier kijken.

Dit schilderij zag ik in het Stedelijk Museum Alkmaar hangen. Zij hebben daar een afdeling Bergense school, waar Charley Toorop een representant van is. De stijl van de Bergense school kan me bekoren. Daarom ook nog even een collage met werk van v.l.n.r. nogmaals Charley Toorop, Mattieu Wiegman, Leo van gestel en Harrie Kuijten.

Winterpicknick

Vanmorgen, toen ik in ons winkeltje even verse broodjes ging halen, trof ik daar een vader met zijn twee jonge kinderen (ongeveer 1 en 3 jaar) aan. Ze hadden net een snoepje gekregen. Dat nodigde de oudste blijkbaar uit om een gesprekje aan te knopen met het winkelmeisje. Heel enthousiast vertelde hij dat ze een winterpicknick gaan houden. Met een vocabulaire, die ik niet helemaal verwachtte bij zijn leeftijd, legde hij uit, dat een winterpicknick binnen plaats vindt. ’s Zomers doe je dat buiten, maar ’s winters is dat te koud. Ik had nog nooit van het begrip gehoord. Ik vond het enthousiasme voor ’t evenement zo schattig en zo goed gevonden! Zo kleed je het leven aan, dacht ik.

Al googlend ontdekte ik, dat het niet zelfbedacht is, maar het is een bestaand begrip voor weliswaar een echt buitengebeuren. Ik loop gewoon achter, maar vond het erg leuk bedacht van dat gezin.

Bron onderste foto: Oberfaelzerwald.de

A Ciambra

In eerste instantie schuilden we voor de regen, nadat de film ‘A Ciambra’ was afgelopen. Maar al gauw zagen we achter de donkere wolken de zon schijnen. In het restaurant van Eye zit je dan eerste rang te genieten van de aanblik van Amsterdam aan de overkant van ’t IJ in dat bijzondere licht.

De film, die we net gezien hadden moest nog even bezinken. Het was een mooi gegeven en ook goed verfilmd. Pio, de hoofdpersoon uit de Romafamilie, was geweldig.  Hij en vier generaties van zijn Amati familie speelden min of meer zichzelf. De filmregisseur heeft jarenlang geleefd tussen de zigeunerfamilies in een sloppenwijk in Italië. Hij kon daardoor heel natuurgetrouw het rauwe, harde bestaan verfilmen. Toch bleef het naar mijn idee iets te veel door kabbelen. Maar misschien moet ik af van mijn idee, dat een film altijd een kop en een staart moet hebben.

Dit is de verhaallijn, zoals die staat in de toelichting in de Filmladder. Als zijn vader en oudere broer zijn gearresteerd voelt de veertienjarige Pio zich geroepen de zorg op zich te nemen voor zijn vier generaties tellende familie, die in een krottenwijk in Zuid-Italië woont en leeft van inbraken en autodiefstal. De enige bij wie hij voor hulp terecht kan, is de sympathieke Ayiva, die als een tweede vader voor hem is.

Hier kun je de trailer bekijken.