Zingen in een scratch-koor. Dat mocht ik meemaken. Met ongeveer 300 mensen hebben we gisteravond in de Grote kerk van Wageningen een uitvoering gegeven van de Messiah van Hxc3xa4ndel. Daaraan vooraf ging een hele dag oefenen, met alten sopranen, tenoren en bassen. Met orkest en solisten. De losse oefenmomenten werden ’s avonds een prachtig geheel voor een kerk vol met publiek. Natuurlijk hadden de koorleden van toonkunst Wageningen al langer op het stuk gestudeerd en konden de gastzingers zich wel enigszins optrekken aan hen. Wat een mooie muziek heeft die Hxc3xa4ndel geschreven. Door er zo intens mee bezig te zijn leer je (ik althans) die muziek beter kennen en beleven.

Wat deze dag helemaal zo speciaal maakte was het weer. We vertrokken in alle vroegte omdat de verkeerschaos van de vorige dag ons wel aan het twijfelen bracht of we konden gaan. De beelden op t.v. over sneeuwoverlast waren voor ons vrij onwerkelijk. Wij hadden nog geen sneeuwvlok gezien, maar je moet toch niet al te roekeloos elke verkeerswaarschuwing in de wind gooien. Vandaar dat we een slaapzak meenamen voor een eventuele overnachting in Wageningen. Wij kwamen veel te vroeg aan. Er lag een klein beetje sneeuw van de dag ervoor. Niets om je druk over te maken. Na een ochtend oefenen keken we in de middagpauze naar buiten en zagen een sprookjesachtige wereld. Dat leverde dit sfeervolle plaatje op.

Nu werd het spannend of we na de uitvoering wel thuis konden komen. Maar vandaag had de N.S. na alle chaos van gisteren alles weer prima onder controle en zonder een minuut vertraging waren we om 01.00 uur weer thuis.