Wat een goed boek is de laatste pennenvrucht van Renate Dorrestein! Het is een totaal ander werk dan haar andere boeken. Ik had slechte recensies over dit boek gelezen, maar ik ben het daar helemaal niet mee eens. Ik heb het boek verslonden. Vanmiddag heb ik Renate Dorrestein horen vertellen over haar werk en nu begrijp ik ook waarom het nieuwste boek zo totaal anders is dan de voorgaande boeken. Er zit geen plot in.
Het is een soort dagboek en het kabbelt voort op een Bridget Jones achtige manier. Het spreekt mij aan omdat het een boek is over een vrouw in de overgang met alle problemen van dien. Ik heb bij tijd en wijle verschrikkelijk zitten lachen om hele tragische voorvallen. Eindelijk erkenning voor het “zware” leven van een vrouw rond haar vijftigste.
Zo Jeanne, jij weet wat van terrasjes… Mijn kennis beperkt zich ernstig tot… ja tot wat? Vroeger deed ik de hele zomer door terrasjes maar dat is er uitgesleten, geloof ik. 😦
LikeLike
Hmmmmmmmm, ik vond het een beetje met een sisser aflopen.
Had het idee dat ze het gevraagde aantal pagina’s vol had en er toen vlug even een eind aan moest breien. Jammer.
LikeLike
Leuke, ‘rustige’ gevarieerde blog, waarop (waarin?)ik even heb rondgeneusd. Ik kwam er op terecht via een foto van Nynke Laverman en zag/hoorde op uw blog voor het eerst haar (fraaie) nummer met Rowen Heze.
Verder mooie foto’s gezien en wellicht ga ik eens een terras uit uw top 10 opzoeken.
groeten van Henk
LikeLike