Het is alweer vrijdag en ik heb de hele week geen blogje geschreven. Zowiezo ben ik geen verhalenverteller, zoals u wel gemerkt heeft. Van mijn persoonlijke belevenissen kan ik nog wel eens een verhaaltje brouwen, maar de laatste weken gaat al mijn energie op aan mijn werk. Ik kom moe en leeg thuis en heb geen enkele inspiratie meer om een blog te schrijven over iets wat mij die dag heeft beziggehouden.Tot grote ergernis van mijzelf, dat ik niet die creatieve geest heb die ik graag zou willen. Vandaar dat ik vaak mij heil zoek in foto’s met een korte tekst.
Maar ondertussen ben ik erg jaloers op al die mensen, die zo’n mooie stukjes kunnen schrijven, soms over niets…..prachtig. Echte schrijfkunst!!
Dat is dus een echte mijlpaal, eh heipaal…
LikeLike
Als ik die foto’s zie moet ik steeds aan Bob the Builder denken “Bob the Builder, can we fix it? Bob the Builder, YES, WE CAN!”
LikeLike
Ik ben heel tevreden over de foto’s van de bouw. Die zie ik graag. En ook ik ben geen echte schrijver….
LikeLike
Och, iedereen doet het op zijn/haar manier. Dat geeft toch niks?
LikeLike
Maar deze korte teksten zijn veel aangenamer en interessanter om te lezen dan heeeeelee lange saaie blogs!
LikeLike
Ik geniet met volle teugen van jouw weblog… Het moet ook leuk blijven. Als het een verplichting wordt, moeten we stoppen… want verplichtingen hebben we al genoeg.
Maar ik snap wel precies wat je bedoelt, ik denk vaak hetzelfde.
En vreselijk dat ons werk ons zo leegzuigt. Maar dat geldt denk ik voor erg veel mensen… Het hoort bij de tijd en het economisch tij waarin wij leven en de kost moeten verdienen.
LikeLike