Wat een goed gevoel geeft het als Oranje wint. Ik kan er erg van genieten al lijkt dat niet zo. Tijdens de wedstrijden zit ik de hele avond bij de tv in de huiskamer. Ik ben van alles aan het doen behalve kijken, want dat durf ik niet, bang als ik ben om toch erg mee te leven. Maar volgens mijn man ben ik een verschrikkelijke “om-de-wedstrijd-heen-kijker”. Ik kijk namelijk wel voor de wedstrijden naar het zingen van de volksliederen en zo gauw de wedstrijd is afgelopen naar de spelers die het publiek bedanken, naar interviews en herhalingen uit de wedstrijd. Ik schijn dan vooral te letten op dingen die niets met voetballen te maken hebben. Een echte voetballiefhebber ben ik dus niet.
Het begint steeds meer op een huis te lijken. Het gaat wel hard moet ik zeggen.
LikeLike
Ik kijk ook niet direct, ik moet eerst de uitslag weten…
LikeLike
Zelfs in Manchester wordt meegeleefd. Zo werd ik vandaag aangesproken door een meneer die me had horen praten. “Where are you from?” “The Netherlands.” “Aaaah, did you see the match?” “Of course” “Yessss, they were very good, wel done!” En ik zag vandaag ook een Nederlandse auto langs rijden met oranje “Holland”-vlaggetjes erop!
LikeLike
Ik kijk amper – maar je had wellicht niet anders verwacht…
LikeLike
Ik kijk ook wel, maar inderdaad vaak naar dingen, die er niks toe doen, bv hoe iemand eruit ziet en allerlei andere dingen.
Het zal van de spanning en de zenuwen komen.
LikeLike