Ik wist niet wat ik me erbij moest voorstellen: een uitvaart met militaire eer. Met indrukwekkende iele fluitmuziek in combinatie met tromgeroffel, begon het ceremonieel. In trage looppas zette de stoet zich in beweging. Tot twee keer toe werd de kist midden op straat neergezet en acht militairen vuurden op commando een eresaluut af. De ene militair had nog meer onderscheidingen opgeprikt dan de ander. Er waren er met witte handschoenen en met zwarte. De witte mochten bij de kist in hun eentje salueren ten teken van afscheid nemen van de overledene. Die met zwarte handschoenen stonden met drie man tegelijk te salueren. Waarschijnlijk lager in rang? Er werd tussen de toespraken door muziek gespeeld door een militaire kapel. Ook de "Last Post" werd ten gehore gebracht. De overleden militair (echtgenoot van mijn collega) werd in een speech "lastpost" genoemd. Het was een indrukwekkende poppenkast.