De appelboom

Schinnen_maastricht_vijlen_028

Voldaan

vandaag

tussen slapen en opstaan

waait oktober door de tuin

hij glipt door het raam

met notengeur

en plofjes van vallende appels.

rond mijn bed

schuifelt hij zijn najaarslied

ritselt bladeren

over een stoel

in xe2x80x99t donker ligt hij

zijn rode wangen

als paddenstoelen in het mos 

ademt witte mist

in de stilte

de appelboom trilt

voldaan

Uit: Zonder verbeelding geen tuin, van: Diana van Quathum

Schinnen_maastricht_vijlen_026

5 gedachtes over “De appelboom

  1. Een mooie gedicht en een schitterende foto. Zelf ben ik bezig een boek uit te brengen; gebasseerd op weblog/ gedichten en verhalen van mij en mijn vriendin.

    Misschien ook iets voor deze weblog?

    Like

Plaats een reactie