Ik lees niet zoveel. Meestal in vakanties, maar de afgelopen periode heb ik tot driemaal toe grote gedeeltes van een weekend gebruikt om boeken in een voor mij recordtempo uit te lezen.

"De vrouw die met vuur speelde" , deel 2 van de trilogie van Stieg Larsson was spannend, maar de bewondering over de schrijfstijl en de knappe verhaallijn was in dit boek toch iets minder dan in het eerste deel. Ik twijfel dan ook nog of ik deel 3 wel wil lezen.

Op aanraden van een studiegenoot las ik "Broeinest" van Loes  den Hollander. Ik las het boek welliswaar in xc3xa9xc3xa9n adem uit, maar ik las wel met een lichte ergernis over de txc3xa9 erge aangezette clichxc3xa9s in dit boek. Als je houdt van moord en doodslag in een streng gelovige setting, dan is dit een aanrader.

Dit weekend las ik op aanraden van een vriendin "Het verdwenen leven van Esmxc3xa9 Lennox", geschreven door Maggie O’Farrell. Inderdaad een prachtig boek over een zoektocht van een kleindochter naar het leven van haar tante. Een verrassende schrijfstijl, dat je in haar greep houdt. Je wil maar naar die ontknoping toe, tenminste ik wel!