Exc3xa9n van de beelden in park Middelheim Antwerpen, waar ik van onder de indruk ben, is het beeld 'het zotte geweld' van Rik Wouters. Zijn favoriete model was zijn vrouw Nel. Zij werd door de Belgische kunstenaar vaak vereeuwigd, ook in schilderijen en tekeningen.

Dit beeldhouwwerk moest een danseres uitbeelden. Het verhaal gaat dat Nel na urenlange poses het uitschreeuwt van pijn en genoeg heeft van het geposeer. Dan ziet de kunstenaar de pose die hij wil vastleggen. Het lijkt een vreugdekreet, maar het was opstandigheid tegen de afmatting van het model.

Toevallig lopen we in een boekhandel in Antwerpen tegen een gedichtenbundel ( De dame van de Tapisserie) aan van onze dorps- en straatgenoot Jacques Hamelink. Daarin staat het volgende gedicht:

Uit: De lazuren oorbel onder de roden

of hulde aan Rik Wouters

 

De natuur heet Hxc3xa9lxc3xa8ne Philomxc3xa8ne

Leonardine Duerinckx, dit is Nel.

Zij is het doelwit, mijn voor het leven

uitverkorene, speels intelligent minnelijk.

Aan haar betrap en studeer ik al haar gestes,

schildwacht over haar leven bij haar ontbijt.

Zij is in al haar bloeiweelde de aardenuchtere

speelgenote. Ik verdiep me geheel in de kleur.