Mijn eerste boek gelezen via de E-reader. Ik kreeg hem van mijn kinderen voor mijn verjaardag. Lekker handig, vooral op vakantie. Toch moet ik er wel nog aan wennen. Soms is het handig om niet zo’n dik boek in je handen te hoeven houden, maar wat ik nog steeds onhandig vind is het omslaan van de bladzijdes. Die slag heb ik nog niet echt te pakken, waardoor ik heel wat zit te tikken op niks af om bij de volgende pagina te komen. Herhaaldelijk merkte ik dan ook dat ik weer hetzelfde las of zelfs iets aan het lezen was van nog een pagina eerder. In een krantenartikel las ik dat dit soort apparaten aanbevolen worden voor kinderen om het leesplezier te bevorderen. Zij hebben op deze manier minder in de gaten hoe dik hun boek is en hoeveel bladzijdes ze nog moeten lezen. Dat vond ik nou juist een gemis om te zien hoe dik mijn boek is en of ik al op of over de helft ben. Je kunt dat natuurlijk wel zien, maar dat is anders dan voelen. Begrijp me niet verkeerd, ik ben heel blij met mijn cadeau. Dit stukje is meer een constatering van ervaringen in een veranderingsproces.

Het boek over de 100 jarige heb ik met veel plezier gelezen. Het is een vermakelijk boek. Eigenlijk zijn het twee verhaallijnen:

1) Het leven van de man, met al zijn heldendaden en ontmoetingen met vooraanstaande regeringsleiders uitgezet in de geschiedenis van de afgelopen 80 jaar. Geweldig fantasievol aan elkaar gebreid.

2) Daarnaast het huidige leven van de 100 jarige, zijn ontsnapping uit het bejaardenhuis op de dag van zijn 100ste verjaardag en hoe het leven van die oude man als een kwajongensboek verderloopt van het ene avontuur in het andere. Het verhaal verveelde geen moment, leuk boek!!