In het Limburgs Dagblad las ik dit woord. Omdat het Limburgse dialect veel klanken heeft, die niet met ons alfabet kunnen worden weergegeven, ken ik het Limburgs hoofdzakelijk als een mondelinge taal. Toen ik in de aanhef van een artikel ‘slevruike’ zag staan, moest ik het eerst hardop lezen voordat de betekenis doordrong. Ik vond het een prachtig woord, dat ik niet meer uit mijn hoofd kreeg. Vervolgens kon ik in de 3 dagen, dat we in Limburg waren met het grootste gemak een verzameling ‘slevruikes’ aanleggen. Zo doordesemd is dit land met het katholieke………….

v.l.n.r. op voorgevel van kerkje bij Lumiére in Maastricht, in voorportaal van kerk van Mheer, grot van Bemelen, op boerderij in straat van St.Antoniusbank, in kapel in kruiswegtuin Cadier en Keer, grot in dezelfde kruiswegtuin.