Wat maakt filmmaker Terrence Davies het zichzelf moeilijk door een verfilming te willen maken van het leven van Emily Dickinsen. Zij is een Amerikaanse dichteres, waarvan pas na haar dood haar werk op waarde werd geschat. Tijdens haar leven publiceerde ze wel eens wat, maar onder synoniem. Het was not done dat vrouwen zich profileerden in haar tijd. Ze heeft naast gedichten veel brieven geschreven. Het was een bijzonder intelligente vrouw, die brak met het geloof, met de stijlregels van de poëzie en vooruitstrevende ideeën had over de rol van de vrouw. Via haar poëzie zoekt ze een uitweg voor haar gevoelens en inzichten. Via haar gedichten en veel wollig taalgebruik in de dialogen heeft de filmmaker ons laten kennismaken met deze bijzondere vrouw. Het is ook een mooi kostuumdrama. De film straalt een aparte sfeer uit: ik was van begin tot eind geboeid, maar de film had ook een vervreemdend effect. Ik kan het niet precies onder woorden brengen.