N.a.v. mijn bezoek aan Pampus even iets over de geschiedenis. Al 400 jaar blokkeert het eiland min of meer de toegang naar Amsterdam in zee, toentertijd nog de Zuiderzee. De zwaarbeladen VOC schepen moesten van hun vracht verlost worden, omdat de vaargeul te ondiep werd. Daarom meerden ze aan bij Pampus. Je snapt de uitdrukking al: ze gingen daar voor Pampus liggen.

Aan het eind van de 19e eeuw werd het eiland omgebouwd tot een vesting, als onderdeel ook van de Hollandse waterlinie en de Stelling van Amsterdam. Ook in WO I zaten er soldaten in het fort om de Amsterdam te bewaken als de stad over zee zou worden aangevallen.

Helaas werd het vliegtuig uitgevonden en werd het fort nutteloos. In WO II is al het staal geroofd door de Duitsers en de jaren van verval traden in. Nadat de ruïne af en toe gebruikt werd o.a. door hippies of studenten, die het wel een mooie plek voor feestjes vonden, is het sinds 1990 een rijksmonument. Een stichting is begonnen met de renovatie. Nu kun je dus dwalen door de gangen, sommige zijn nog in de staat van verval gelaten, wat ik juist prachtig vind

en andere plekken zijn mooi opgeknapt.

Met Led verlichtingen en lichtbeelden wordt de geschiedenis in beeld gebracht.

Pampus wordt in het openingsseizoen druk bezocht door toeristen. Er staat inmiddels een restaurant op het eiland, dus het is zelfs van alle gemakken voorzien.

Ik vond het bezoek erg de moeite waard. En voor fotografen is het helemaal een topattractie!