Films in de maand februari

De films, die we deze maand zagen, waren weer erg divers. Ze speelden in IJsland, Amerika en Rusland. De ene was raadselachtig, vol vragen, de ander zoetsappig in kostuum en de laatste rauw en vol oorlogstrauma.

A White, White Day

Ingmundur is een gepensioneerde politieagent wiens vrouw twee jaar geleden in een eigenaardig ongeluk is overleden. Hij houdt zichzelf bezig met het renoveren van een huis en vindt wat troost in de waardevolle momenten die hij met zijn kleindochter doorbrengt. Maar als hij een man uit het dorp ervan begint te verdenken dat hij een affaire had met zijn vrouw, ontwaakt zijn detective instinct. In zijn obsessie om de waarheid te achterhalen wordt zijn gedrag steeds onvoorspelbaarder en brengt hij niet alleen zichzelf maar ook zijn geliefden in gevaar. 

Het tempo is laag in deze film. Zo volg je aan het begin heel lang een auto, die door de mist rijdt, bocht na bocht. Ook ellenlange scenes van twee gebouwtjes in opeenvolgende seizoenen. Het verhaal komt langzaam op gang en er worden steeds meer tipjes van de sluier gelicht. Zo’n film dus. Je moet je eraan over geven als je wil genieten van de prachtige IJslandse acteerprestaties met name van het kind en de hoofdpersoon. Ik miste wel een beetje de beelden van het mooie IJsland. Je zag alleen maar mist en regen en een landschap, dat nou niet tot de fotogeniekste van IJsland behoort.

Little woman, naar de roman van Louisa May Alcott . De hoofdpersoon Jo is één van de vier dochters March. Zij wil schrijfster worden en haar eigen brood verdienen. Dat was nog heel ongebruikelijk in die tijd in Noord-Amerika, in de nasleep van de Burgeroorlog. Jo’s feministische strijd (zo werd het toen nog niet genoemd) is mooi in beeld gebracht. Haar ontspannen vriendschap met de buurjongen Laurie van rijke komaf en haar innerlijke strijd, omdat ze zich heeft voorgenomen niet te gaan trouwen en niet verliefd te worden was een mooie rode draad door de film. De andere zussen, Meg, Amy en Beth pakken het wel wat anders aan. Mooi kostuumdrama, maar ik vond het hier en daar wat te zoetsappig.

Beanpole, oftewel bonenstaak. Dat was de bijnaam van de hoofdpersoon Ija. Zij leeft in Leningrad na WO II en probeert de draad weer op te pakken na de oorlog. Ze was afgekeurd voor dienst vanwege catatonie-aanvallen en werkt in het legerhospitaal. Ook heeft ze de zorg voor het zoontje van haar vriendin Mascha, totdat deze thuis komt uit de diensttijd. De film duurde ongeveer 140 minuten. Ik heb me geen moment verveeld. Niet omdat het een spannend verhaal is, want dat is het niet. Maar wel een prachtige sfeertekening over het Rusland in de jaren na de wereldoorlog. Je moet je wel overgeven aan de rauwheid en de somberte, waarin de mensen toen hun traumatische ervaringen probeerden te verwerken, om hun leven weer op de rit te krijgen. Heel mooi in beeld gebracht en ook erg goed geacteerd.

4 gedachtes over “Films in de maand februari

  1. Ha Sjanne,

    van de drie films heb ik alleen de middelste gezien: Little Women.
    Ik vond het heerlijk!
    Mijn kleindochter vierde namelijk haar 16de verjaardag en omdat zij helemaal weg is van Timoté Chalamet zijn we met een hele grote groep naar Little Women gegaan.
    Ze zat achter ons met haar vriendinnen (ook allemaal verliefd) en toen hij voor het eerst in beeld kwam hoorde je bijna de hele rij zwijmelen…. ohohoh… wat leuk was dat.

    Al met al vond ik het toch wel een goeie film

    Groetjes van Marlou

    .

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s