Dit keer gingen we met 17 wandelaars op stap. Gids P leidde ons vanaf station Weesp de stad door naar de Vecht.

We passeerden Torenfort ‘de Ossenmarkt’, waaraan je o.a. kunt zien, dat Weesp een vestingstad is. Een stad boordevol geschiedenis dus.

We bleven die rivier een tijd volgen over de Lange Muiderweg. We passeerden wat verspreid staande boerderijen. Een totaal onderhavige woning, die ik daarom fotogeniek vind

en een tot in de puntjes verzorgde boerderij met de sjieke naam boerderij Honswijck. Als je wilt kun je daar gaan overnachten. Het is namelijk een B&B.

Verder was er aan de overkant nog de zogenaamde villa Kakelbont te zien. Dat hele huis is ooit verplaatst vanwege de snelweg, die hier is aangelegd. Knap staaltje van techniek.

Af en toe kregen we een bui op ons hoofd, maar dat mocht de pret niet drukken. Al kijkend en pratend liepen we Muiden binnen. Ook alweer zo’n leuk vestingstadje.

We rustten even uit, staand op de brug bij Floris V. Ondertussen om ons heen kijkend naar de lieflijke huizen met zicht op het Muiderslot. Ook keken we uit op het rijksmonumentaal sluiscomplex De Groote Zeesluis uit 1674.

De zon kwam er zowaar even door. We lieten Muiden al snel achter ons

Bij Muiden ligt ook het Het Muizenfort 1874-1877 als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie, die een UNESCO Werelderfgoedlocatie is.

Buiten het stadje zochten we de dijk op, die langs de Vestinggracht ligt, de vroegere verdedigingswal. Het Muiderslot lag daar in zijn volle glorie.

In het land zat een prachtige zwaan en het wemelde van de ganzen. Ik onderscheidde kol- en brandganzen

De onverharde dijk waar we overliepen gaat ons nog lang heugen.

Het was namelijk een ongelooflijke modder, dus werd het een aardige glibberpartij. Menigeen kwam dan ook met meer dan alleen de voeten in de modder terecht. Schuifelend en balancerend zochten we onze weg, soms bovenop de dijk, dan weer onderlangs. Een tankversperring, die waarschijnlijk nog een overblijfsel is van de Atlantic Wall, diende om van de glibberige dijk af te dalen. De Atlantikwall was een meer dan 5.000 kilometer lange verdedigingslinie, die Nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog langs de westkust van de bezette gebieden in West-Europa heeft aangelegd ter voorkoming van een geallieerde invasie.

Uiteindelijk bereikten we weer een verharde weg en die bracht ons naar Muiderberg, waar we na bijna 10 km konden genieten van een drankje aan het IJmeer met zicht op Almere. We waren op de helft van onze wandeling. Deel 2 volgt.