De dijk

Door de heerlijke winterwandelingen door de polder te koppelen aan de verontruste berichtgeving over hoog water en de waarschuwingen voor wat er nog aankomt, bedenk ik weer eens hoe bijzonder het is om hier in Waterland te wonen. Op veel plekken woon je hier onder N.A.P. en toch hoef je je geen greintje zorgen te maken om overstromingen. Wat een knappe uitvinding is het toch geweest om die meren droog te malen en de hele waterhuishouding daarbij zo goed te regelen! Ik werd helemaal lyrisch en bedacht een elfje: (want dichten is niet mijn ding)

Dijk

majestueuze lijn

om de polder

We houden voeten droog

Waterhuishouding

 

Er was licht!

Wat was er een somberte de afgelopen dagen! Zo grijs, koud en nat, dat er geen aardigheid aan is om naar buiten te gaan. Maar vandaag zagen we eindelijk weer eens wat blauw aan de lucht en de zon die door de wolken piepte. Wat had ik dat gemist, het licht!  Midden in december is een dag maar van korte duur, dus moet het licht alweer vroeg aan, maar een wandeling in het volle daglicht doet een mens goed!

Marskramerpad: Amersfoort – Achterveld

Het beloofde een mooie winterdag te worden, weinig wind, met een zonnetje erbij. We startten vanaf station Amersfoort en de route leidde ons door de prachtigste straten van het oude Amersfoort. De O.L.V. toren torent prominent boven de stad uit. De straten met de muurhuizen zijn zo sfeervol! Zo’n stad is genieten!

Buiten de stad werd het landschap wat saai. Dat had ook te maken met de zon, die verstek liet gaan en de bewolking die al dikker werd. Dan zie je dat het gewoon winter is. De Barneveldse Beek is ten noord-westen van Achterveld de grens van Gelderland met Utrecht. Daar liepen we langs over een mooi pad.Prachtige boerenbedrijven sierden het land. Mooi onderhouden en oude elementen bewaard.

Het was een vrij korte etappe dit keer dus was het nog vroeg in de middag toen we in Achterveld arriveerden. Met de buurtbus gingen we richting station Barneveld en weer op huis aan.

Opfrisser

Onze zondagochtendwandeling begon met temperaturen rond het vriespunt. Je moest bedacht zijn op gladheid hier en daar. In het Purmerbos leverde de opwarming door de zon nevelige taferelen op.De laatste 4 kilometers liepen we over de dijk langs de Purmerringvaart richting ons dorp. Er was weer veel kleur in het landschap te zien na de grauwheid van de afgelopen periode. De sneeuw was nog niet eens overal weg.Met het heldere weer kijk je zo mooi weg over het land. Het leek wel alsof de weilanden door de sneeuw heerlijk opgefrist waren. En wij waren dat ook na deze tippel.

Een extra touch

De dooi was ingezet, maar het werd zo’n helder weer, dat we de wandelschoenen aantrokken om nog even te genieten van het anders zo groene land, dat nu nog bedekt is met sneeuw. We namen de pont naar de overkant van het kanaal. Daar is de natuur altijd veel weidser dan aan de kant van de polder. Tot aan Den Ilp loop je dan door natuurgebied het Ilperveld.  Het was zwaar lopen, want het pak sneeuw was hier nog aardig ongerept. De sky-line is Amsterdam.  We vergaten niet om even terug te kijken naar ons dorpje. Je beziet het zo weer eens van een andere kant, dan waar we meestal wandelen.

De extra touch van de sneeuw en de snel veranderende luchten maakten, dat we ons land weer eens met nieuwe ogen hebben bekeken en tegen elkaar zeiden: ‘Wat is het hier toch mooi!’ 

Grijsheid

Op zich vind ik het niet erg als het regent of somber is buiten. Dat nodigt uit om gezellig binnen wat te doen. Maar wat me zorgen baart is hoe ik zo’n dagen aan voldoende lichaamsbeweging kom. Ik merk dat het er soms zomaar bij in schiet. Een enkel dagje is heus geen ramp, maar ik wil toch graag mijn conditie op peil houden ook zonder dat ik een frisse neus haal. Ik heb bedacht, dat ik elke dag moet proberen om 20 keer onze hoge trap op en af te lopen. Dat is in ieder geval iets. Nog een paar yoga-oefeningen er achteraan en de allerergste stijfheid wordt voorkomen. Vandaag hebben we gelukkig een flink rondje gelopen. Op zich is er niets aan buiten, maar je knapt toch op van die buitenlucht ook al is het grijs en koud.