Een druk wandelpad

We liepen  een flink rondje door de Schoorlse duinen. Het blijft een prachtig afwisselend natuurgebied. Opvallend vandaag was de aparte drukte op ons wandel/fietspad. Eigenlijk was het vrij rustig wat betreft fietsers en andere wandelaars, maar des te drukker met deze wegoverstekers. Ik ben zo benieuwd welke vlinders uit de rupsen zullen kruipen. Weet iemand het misschien? Vooral die groene (ongeveer 5 /6 centimeter lang) lijkt me zo bijzonder. Maar we vervolgden onze weg en weer moesten we opletten voor overstekers. Helaas is de foto op de verkeerde punten scherp, maar wel leesbaar. En inderdaad het duin lwas al ver over het fietspad heen gekropen.

Klimaatvluchteling

We hoorden het weerbericht en begrepen, dat het in de kop van Noord-Holland niet zo warm zou worden, als bij ons. Een mooie reden om daar dan de middag door te brengen. In Den Oever stond een nóg hardere wind dan bij ons, het was wat heiig en verder was de temperatuur van 21-22 graden heel aangenaam om te wandelen. Al gauw echter betrok de lucht, maar wij vonden het niet erg om het met een wazig zonnetje te moeten doen. We wilden juist verkoeling. Het wandelen tegen de wind in zorgde evengoed nog voor genoeg zweetdruppels. Het was eb en daardoor waren er maar weinig vogels te spotten. In een meertje achter de dijk stonden wat kluten. De kerk van Oosterland had een prachtige rand van stokrozen. Het staat zo mooi tegen die lichte stenen muur. De lucht werd raar donker. We moesten toch maar richting huis gaan, want de voorspelde buien uit het westen konden wel eens eerder komen dan gedacht. En inderdaad, goed en wel thuis konden we nog net de kussens uit de bank vissen, voordat de onweersbui losbarstte. De afkoeling was ook thuis een feit. We hoeven niet meer naar koelere oorden te vluchten.

Slavante en d’n Observant

Opeen warme  zondagmorgen uitrusten van een wandeling op het terras van Slavante. Een grotere zaligheid is er niet voor mij. Het gebeurt natuurlijk niet zo vaak, maar zo eens per jaar trakteer ik mezelf erop. Het is zo’n speciale plek, net ten zuiden van Maastricht, hoog op een berg langs de Maas. Slavante is een sfeervol Buiten met een rijke geschiedenis. Je hebt er een schitterend uitzicht en zoals vandaag vang je er ook nog een windje.  We vervolgden onze wandeling, maar voor we afdaalden naar de Maas gingen we eerst nog even langs het gerestaureerde kapelletje van Antonius van Padua, ook op het terrein van Slavante. We wandelden naar d’n Observant. Ook alweer zo’n intrigerende naam van een uitkijkpunt, waar ik al vaker dichtbij was, maar nog nooit echt geweest. Als je boven bent zit je op een hoogte van 198 m boven N.A.P. Dit is een kunstmatige heuvel. Hij staat los van de Pieterberg, die er wel schijnbaar aan vast zit. Maar dit is oorspronkelijk een berg puin, die de ENCI kwijt moest om bij de laag met goede delfstof te kunnen komen. Ze hebben die deklaag naast het fabrieksterrein gedumpt en laten volgroeien, zodat het nu, weliswaar met vrij eenzijdige plantengroei, een stuk natuur is en nu in bezit van natuurmonumenten. Bovenop is een uitkijkpunt, waar je vier kanten op een mooi uitzicht hebt, als men tenminste het struikgewas wegknipt. Bij een enkele uitzichtpunt wordt het al moeilijk om ver te kijken. Toch leuk om die berg eens beklommen te hebben.Op bovenstaande foto heb je zicht op chateau Neercanne in België. Aan een andere kant zie je Maastricht liggen en verder heb je een blik oost en zuidwaarts. Al draaiend en kerend kwamen we uiteindelijk weer beneden aan de Maas uit. Daar dronken we nog wat bij Chalet d’n Observant. Dat hadden we verdiend na urenlang lopen (beetje verdwaald), gelukkig wel veel in de bossen. Het terras ligt op een vreemde plaats onder de rook van de ENCI. Ook op deze zondag werd daar gewerkt, maar wij hebben er heerlijk uitgerust. Als je maar moe genoeg bent.

Voor de clubkas

Vanmorgen zat ik al om half 10 op de fiets. Samen met een aantal koorleden gingen we een rondje van ongeveer 35 kilometer fietsen. Onderweg haalden we wat stempels op en bij inlevering hadden we ieder €25 verdiend voor ons koor. Het was goed fietsweer, samen met gezellige fietsmaten en met hier en daar even opsteken onderweg hadden we dat geld snel verdiend. Zo’n koor kost meer dan je denkt, dus wij zijn blij dat de Rabobank de mogelijkheid creëert om de clubkas te spekken op een andere manier dan de inleg van onze eigen contributie . We waren niet de enige vereniging, die gebruik maakte van het aanbod van de bank. Het fietsrondje ging eerst naar Purmerend, van daaruit langs de Purmerringvaart naar Edam en via Volendam en de befaamde ijssalon aan de dijk, ging het door Katwoude weer op huis aan.

Ronde van Ilpendam

Sinds een aantal jaren wordt er in ons dorp op de eerste Pinksterdag een sportief evenement georganiseerd. Je kunt op hardloop-, wandel-, fiets- en wielrengebied aan je trekken komen. Er is dus voor elk wat wils. Als wielrenner zijn er diverse afstanden te rijden, datzelfde geldt voor de toerfietser en de wandelaar. Je kiest wat bij je past. Ook worden er nog wandel en fiets etappes voor kinderen uitgezet. Deze dag zie je dan ook het hele dorp samenkomen op ons kerkplein. Het is een gezellig komen en gaan van startende en aankomende sporters. Dus ook voor mensen die sportief niet meedoen is er gezelligheid op het plein. Wij fietsten 70 kilometer. De route ging even naar Hoorn en terug. Het was mooi weer, maar de wind was wel een factor waar vandaag rekening mee gehouden moest worden. Onderweg kom je overal dorpsgenoten tegen. Zo zaten we onderaan de dijk ons lunchpakketje te verorberen en daar fietsten ze weer langs. Grappig als dat toch een heel eind bij het dorp uit de buurt is. Je komt langs controleposten, waar je je kaart moet laten afstempelen. Na afloop krijg je een medaille. Er werd me nog een massage aangeboden. Een opleidingsschool was terplekke en deden het gratis. Dat heb ik even heerlijk ondergaan.Je begrijpt dat naast al die sportieve mensen er ook heel veel vrijwilligers in actie zijn gekomen. Het is fantastisch dat het lukt in zo’n klein dorp als het onze om zo’n evenement op poten te zetten. Helaas was er vandaag een domper voor de organisatie: vannacht zijn er spullen gestolen, een massagetafels, een kast met de elektriciteitsvoorziening, water en bananen, dit was de foeragering voor de deelnemers. Wie doet nou zoiets!!!

Gelukkig is men verzekerd en gaat de opbrengst van alle inschrijfgelden op de gebruikelijke onkosten na naar het goede doel.

Hollandser kan bijna niet

We zijn weer thuis en ook hier blijven we genieten. Het mooie weer zet aan tot nòg meer fietstochten. Voor het eerst van mijn leven was ik op Marken met de fiets. Wandelend heb ik al vaak het voormalig eiland rond gelopen (eerst met de auto erheen) , maar nu dus op de fiets. Het leverde mooie plaatjes op, maar het is geen fietspad, dat ik aanbeveel. Ik ben helemaal door elkaar gerammeld en mijn nieuwe fietslamp is er helemaal afgeschud. Volgende keer toch weer wandelen daar, maar de tocht erheen en terug was mooi.

Over kleur en koolzaad

Nog even kunnen we volop genieten van al die gekleurde bermen.  Koolzaad en fluitenkruid fleuren alles zo prachtig op!  Daarbij komt nu ook ’t rood van de zuring nog.Heerlijk dat ik er elke dag op uit kan en van al die schoonheid volop kan genieten! De natuur is zo anders in deze tijd dan in de rest van het jaar. Dus fiets ik heel wat af, het moet nu!

De bloemen raken vanzelf uitgebloeid natuurlijk. Helaas versnellen de boeren het proces naar minder kleur in het land met hun gemaai. natuurlijk begrijp ik dat het ook nodig is en daarom geniet ik NU.

Naar Muiderberg

Ons doel was de Joodse begraafplaats in Muiderberg. Dit n.a.v. het boek van Arjeh Kalmann. Zijn overgrootouders liggen daar begraven. We gingen op de fiets. Het was somber weer, niet warm, maar warm krijg je het wel van het gefiets. Door Amsterdam ging het, langs Diemen naar Muiden. Met wind mee was het een heerlijke tocht en opeens waren we dan ook al voorbij het Muiderslot.Nog 7 kilometer te gaan naar Muiderberg. Na een kopje koffie gingen we op zoek naar het kerkhof. Het is er gigantisch groot. Al snel hadden we door, dat we die graven niet gingen vinden, dus reden we verder. In Weesp vonden we een luw plekje achter Fort Ossenmarkt , onderdeel van de Stelling van Amsterdam. Hier verorberden we onze lunchen had ik tijd voor een fotografeermomentje, jonge koeten op het nest, een woerd, die zijn middagdutje deed en Vergeet-me-nietjes.Via Driemond en Amsterdam zuidoost fietsten we naar het Centraal Station. Het pont zette ons naar de overkant. Daar pakten we het fietspad langs het Noord-Hollands Kanaal totdat we bij het pontje bij ons eigen dorpje waren. Aan de overkant het dorp door en we waren weer thuis na 70 kilometer. Heerlijk gefietst, dat smaakt naar meer…….

Voorbij Stroe

Met de mooie voorspelde temperaturen van 17 graden met Zuidoosten windkracht 5 hadden we zin om in de haven van Den Oever (Wieringen) onze wandeling te beginnen. Met de wind in de rug en een beetje in de luwte van de dijk liepen we voorbij Stroe tot de camping. Het was wel wat kouder dan het voorspelde weerbericht deed voorkomen, maar we waaiden heerlijk uit. De kerk van Oosterland piept over de dijk heen. Het was eb en dus was de vogelwereld weer druk in de weer. Dit zijn bergeenden.Het lijkt net een kerk maar de roestbruine paal staat bij de camping, dus gaan we daar de dijk weer over, weg bij de zee, richting Stroeër kerkhof, onze lunchplek. Deze wandeling maken we vaker.

Hier lees je over het kapelletje in aanbouw. Wij waren nu heel benieuwd hoe de Heidense kapel geworden was. Nou, werkelijk beeldschoon, zowel van binnen als van buiten.Na de lunch vervolgden wij onze route, nu tegenwind, richting de haven van Den Oever en richting auto, die ons weer naar huis bracht. Het blijft een mooie plek. Nu met alle frisse kleuren van het voorjaar had het weer iets speciaals.

Voorjaarsberm

Ik had een tweeledig doel met mijn wandeling. Allereerst is het lopen nodig voor de broodnodige beweging. Maar ik had natuurlijk ook mijn camera mee. Ik wilde eens kijken wat er in de berm bloeit en dat macro fotograferen oftewel  erg inzoomen. Vaak mislukken deze foto’s nog bij mij, omdat mijn instellingen dan scherp  gesteld staan op de achtergrond i.p.v. de voorgrond. Ik heb me vandaag een beetje gerevancheerd.