Mensen en sporen

Op de Zuidas, waar het leven zich in de woon- en werktorens afspeelt, is het erg stil op straat. Bij het station zwermt iedereen uit, maar dan is het stil.

Zo stil, dat je je wel eens afvraagt, of er wel mensen zijn en hoe het zal zijn om hier te wonen. Wij waren er natuurlijk niet in de spits, dus iedereen is wel aanbeland op zijn plek. Als je er werkt, ben je opgeslurpt door zo’n grote kantoorkolos. Daar kan ik me alles bij voorstellen. Maar er schijnen toch ook mensen te wonen. Hoe hebben die dat hier?

Ik ging op zoek naar sporen, die het bewijs zijn, dat er wel degelijk mensen aanwezig zijn. Auto’s zullen wel ondergronds in parkeergarages staan, maar je ziet hier en daar wel fietsen en canta’s op straat.

De zon liet zich even zien en daar verscheen hier en daar iemand, die vitamientjes probeerde op te doen.

Ik vind het opvallend hoe iedereen opgaat in zijn/haar eigen wereld.

Maar aangekomen bij een grote doorgaande weg is er opeens veel meer reuring. Het ziet eruit als het ‘gewone leven’, mensen met haast, mensen op weg naar iets of iemand toe. Gelukkig, het lijkt toch leefbaar hier.

14 gedachtes over “Mensen en sporen”

  13. Hoi Jeanne,

    Je hebt nogal wat foto’s geschoten daar op de zuid-as. Mijn favoriet is koor-56-1, heerlijk hoe hij daar zo ligt. Waar denkt hij aan? Is hij aan het mediteren?

    Groetjes Pascal

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie op Anoniem Reactie annuleren