Heijboer in den Ilp

Hoewel ik van te voren mijn bedenkingen had bij zijn kunst vond ik het altijd een fascinerend mens. Zijn woonplaats Den Ilp hoorde vóór de gemeentelijke herindeling bij onze gemeente. Dat schept een band, ha ha. Toen ik hoorde over de tentoonstelling in het Purmerends Museum ter gelegenheid van wat zijn 100ste verjaardag zou zijn geworden, was mijn belangstelling gewekt. Samen met vriendin C fietsten we naar Purmerend. In twee kleine zalen werd werk van Anton tentoongesteld. De schilderijen en etsen zijn afkomstig van de verzameling van Willy en Trees van Kleef. Ik was wel gecharmeerd van de schilderijen. Ik las dat veel terugkomende onderwerpen kippen zijn en Maria met kind. Ook de cancan was een tijdje een onderwerp.

Bij de etsen stond het verhaal beschreven van Antons innerlijke strijd en gevecht tegen zijn gemankeerde jeugd en leven. Hij liet zich vrijwillig opnemen in de psychiatrische inrichting in Santpoort. Dat betekende een keerpunt, want hij ontdekt de helende kracht van de kunst. Hij bedacht een ingewikkelde systeem met kruispunten, waarmee hij zijn zoektocht als getroebleerd en zoekend mens naar de kunstenaar als vrije schepper kon plaatsen. Ik kan het niet navertellen, maar dat verklaart bij veel werk het geometrische lijnenspel. Op deze manier verwerkte Heyboer zijn onrust en vond evenwicht in zijn leven.

Daarbij hielp mee, dat hij een landje kocht in Den Ilp en daar kon hij zich onttrekken aan het burgerlijk bestaan. Hier kon hij een door hemzelf geschapen wereld creëren. Hier leefde Heyboer onder primitieve omstandigheden met zijn vrouwen. Eerder was hij 3 keer getrouwd geweest en had hij twee kinderen. Met de vrouwen die nu bij hem kwamen wonen, had hij geen sexuele relatie. Dat stuk had hij achter zich gelaten. Anton maakte hier in Den Ilp duizenden etsen, collages en schilderijen. De vrouwen leefden samen met hem voor de kunst. Ze gingen de werken vanuit huis zelf verkopen.

In een andere zaal werden foto’s tentoongesteld, die Nico Koster eind jaren 70 heeft gemaakt in Den Ilp. Zo krijg je een aardig beeld van de omstandigheden van het leven daar.

17 gedachtes over “Heijboer in den Ilp”

  1. ja Jeanne, Heijboer is meer dan zijn kippen en bruiden. Hij heeft mooie en interessante kunst gemaakt. Weet je dat er ook in museum Jan nu ‘n tentoonstelling loopt?

    Like

    Beantwoorden

  3. Heel bijzonder allemaal en er werd vaak om gelachen, Anton met z’n vrouwen en hoe ze leefden. Maar kijk toch eens wat het heeft opgeleverd, ik vind het allemaal prachtig en zeker ook het verhaal erachter.

    Like

    Beantwoorden
  14. Pingback: Rariteiten-kabinet in Den Ilp – Sjannesblog

  15. Jeanne, erg mooi verhaal, nergens met de sensatie die veel bladen aan ons leven verbinden maar helemaal zoals het is. Anton gedroeg zich naar buiten vaak totaal anders dan hij werkelijk was. In de oorlog had hij geleerd om nooit iets te laten zien, want het kleinste kon je leven kosten. Er waren in Berlijn vele vluchtelingen die moesten zien te overleven, en dan gelden wetten niet meer. Hij was een zachtaardige, buitengewoon intelligente man met een ongelooflijke humor. Ik mis hem.

    Like

    Beantwoorden

Plaats een reactie