De verhaallijn van de tentoonstelling in het Kunstmuseum in Den Haag ging over de opbouw-geschiedenis van Parijs, maar dan aan de hand van impressionistische schilderkunst van o.a. Monet, Manet, Renoir, Degas, Bazille, Caillebotte, Cassatt en Morisot.

Tot halverwege de 19e eeuw waren het nog Middeleeuwse toestanden in de stad. Het was er overbevolkt, vies en donker. De rivier de Seine was waterbron en riolering tegelijk. De mensen leefden in houten huizen, waar brandgevaar levensgroot aanwezig was. Cholera eiste tienduizenden levens. Het overgrote gedeelte van de bevolking leefde in armoede. Bovendien zit er geen systeem in het Parijse stratenplan. Het is een ordeloze doolhof geworden. De spotprent van Honoré Daumier laat zien hoe mensen zich bij regenachtig weer verplaatsen op straat.

In het midden van de 19e eeuw gaf Napoleon de opdracht om Parijs te renoveren. Baron Georges-Eugene Haussmann krijgt de leiding over dit gigantische project. Hij begint met de afbraak van grote delen van de stad. Daarvoor in de plaats presenteert hij een overzichtelijk netwerk van straten en boulevards, moderne huizen en een ondergrondse riolering. Fotograaf Charles Marville krijgt de opdracht de afbraak van de oude stad vast te leggen voor archivering. Zijn foto’s dienden later als inspiratie voor veel kunstenaars.

In de nieuwe stad vormt zich een nieuwe levensstijl en er ontstaat een rijkere middenklasse: de bourgeoisie. Deze mensen hebben geld en veel vrije tijd. Het is eigenlijk het Parijs zoals wij dat nu kennen en bewonderen. Maar het ontstaan ervan had nog een keerzijde. De arme inwoners werden verdreven uit de stad. Bovendien was er uitbuiting van arbeidsmigranten. Deze ongelijkheid leidde in 1871 tot een bloedige burgeroorlog, die de stad in puin legt.

De impressionisten staan bekend als schilders van het moderne leven. Dat komt door hun portretten van Parijs, waarmee ze bijdragen aan de mythe van Parijs: de stad van het licht, schoonheid en romantiek. In het werk van deze schilders zal je bijna niks terugvinden van sporen van de burgeroorlog en ellende, die daarmee gepaard ging. Een uitzondering was Jongkind, die een fabriek laat zien, die afgebroken wordt.

Manet voegde zich bij de Garde nationale in de Frans Pruisische oorlog en schildert erover.

Blikvangers in deze tentoonstelling zijn drie schilderijen van Monet, alle drie gemaakt vanaf het Louvre. De meeste mensen bezoeken het Louvre om daarbinnen de prachtige kunstwerken te gaan bekijken. Monet ging daar met zijn rug naar toestaan en schilderde drie maal het uitzicht.

Opvallend is de kerk op het eerste schilderij. Die hoorde eigenlijk niet in de bouwplannen van Haussmann thuis, zoals de foto van Marville laat zien, maar is toch gespaard gebleven.

Nog even wat andere stadsgezichten van Jongkind, Monet, Manet 2x, Renoir, Briët, Pisarro.

De industrie met zijn stoom en staal was ook een onderwerp. Cezanne links en Monet rechts.

en het heerlijke stadsvertier vastgelegd door Monet, Caillebotte en Manet.

Tenslotte nog een collage van mensfiguren in allerlei technieken van: Degas, Manet, Bazille, Morisot, Casatt, Manet, Renoir, Manet en 2x Degas.

Ik vond het een prachtige tentoonstelling. Impressionisten zijn toch wel grote favorieten van mij. B en ik hadden een verrassend leuke dag en ik was blij met de spontane actie van ons beiden.