Doordat het herfstvakantie is pas ik deze week vaker op mijn kleinkinderen. Niet met twee tegelijk, maar afgewisseld. Het grappige is, dat ze onafhankelijk van elkaar zich in deze periode een hele tijd kunnen vermaken met zoekboeken. De jongste van twee en een half heeft daarvoor een oude bekende uit de kast getrokken, namelijk het prentenboek, waar mijn zoon, die inmiddels 45 jaar is,  toentertijd ook al gek op was.

We zullen al wat eendjes gezocht hebben, toen ook al. Ook dochter en kleindochter hebben hun speurzin met dit boek ontwikkeld. En nu gaan we weer vrolijk verder en is het de beurt van mijn kleinzoon. Het boek hangt nog slechts met dunne draadjes aan elkaar. Je kunt wel zeggen, dat dit exemplaar stuk gelezen is en zijn geld heeft opgebracht.

Mijn kleindochter is nu dol op het boek ‘Nederland’ van Charlotte Dematons. Daarmee vindt ze oma aan haar zijde. Want wat een prachtig prentenboek is dit, voor jong en oud. Kleindochter moet per bladzijde 7 figuren zoeken en dat valt, zelfs met de hulp van oma niet altijd mee.

Charlotte is dan ook een geniale tekenares. Al zoekend en speurend kom je ook steeds weer andere dingen tegen over Nederland. Het gaat over provincies, jaargetijden, culturele gebruiken, bekende architectonische hoogstandjes enzovoort, enzovoort.

Doordat ik mee zoek met mijn kleindochter, waar zij puur gericht is op die figuurtjes vinden, word ik steeds weer afgeleid door andere bijzonderheden.

Soms is alles piepklein getekend, maar duidelijk herkenbaar. Zo knap!