We werden wakker in een witte wereld. Geen weer om op de fiets naar Huis aan het Water te gaan. Maar er rijdt gelukkig ook een bus.

We waren wonderwel nog met een clubje van zes, die het winterweer gingen trotseren. Naar buiten kijkend vanuit het Huis was het buiten een flinke grijze bedoening.

Maar eenmaal buiten, de nattigheid accepterend, was het heerlijk wandelen.



We staken de weg over en bekeken het buurtschap daar, met een nieuwe blik. De witte wereld maakte alles sprookjesachtig.


We verstoorden helaas de rust van de brandganzen.

Aan het eind van het pad, waar een hek de weg afsluit, maakten wij een sneeuwpop.


Net zoals de eerste mensen op de maan, die daar een vlag plantten, deden wij dat met de sneeuwpop en gingen we samen op de foto: ‘Wij waren hier!’

Toen kon de terugweg beginnen.

en het bleef maar sneeuwen!

Dat ging uiteraard niet zonder sneeuwballen gooien. We waren weer even kind met de kinderen.


Bij de brug scheidden onze wegen weer. Wat een zalige wandeling!

Wat gezellig, jullie zijn allemaal kanjers !
Verstuurd vanaf mijn iPad
>
LikeLike
wat ‘n heerlijke winterse beelden
LikeLike
Bikkels! Met blote handen in de sneeuw! Brrrr
LikeLike
Dat was ik, miekequilt
LikeLike
Geweldig dat je de sneeuw trotseerde en zulke mooie beelden maakte! Heerlijk, die sneeuwpop!
LikeLike
stoer. Ik kijk wel van binnenuit.
LikeLike
Ook met sneeuw is dit een geweldig landschap. Had je geen ijskoude vingers?
LikeLike
Leuk idee om met zijn allen een sneeuwpop te maken.
LikeLike
Heerlijk om kinderlijk plezier te maken!
LikeLike
Wat heerlijk om nog eens het kind in je los te laten. Daar heeft de sneeuw zeker voor gezorgd. Wat is het toch paradijselijk mooi met dat laagje wit.
LikeGeliked door 1 persoon