Je krijgt een soort van inkijk in het Japanse leven, met toch wel aparte gewoontes en gebruiken. Het verhaal van de film gaat over een man, die zichzelf verhuurt als neppersoon. Er is een heel bedrijf, dat mensen verhuurt als nep familielid. Zo was er een voorbeeld, over een Japanse alleenstaande moeder, die haar dochtertje graag op een gerenommeerde middelbare school wil krijgen. Daarvoor moet er een toelatingsgesprek plaatsvinden. Maar als alleenstaande moeder heb je geen schijn van kans in Japan. Dus huurt de moeder een tijdelijke echtgenoot en vader in. Dat wordt Philip. Dit soort situaties worden aangestipt. Het verhaal krijgt op een gegeven moment een mooie wending. Het gaat knellen tussen de nepfiguur en het echte leven. Humor zit er ook leuk in verpakt, niet teveel net goed. Een prachtige film!

Officiële recensie: bron: VPROgids

De Amerikaanse acteur Phillip Vanderploeg (Fraser, op zijn aller beminnelijkst), woont al zeven jaar in Tokyo, waar hij zijn hoofd boven water weet te houden met los werk in commercials. Maar dan wordt ie benaderd door het bedrijf Rental Family. Die zijn op zoek naar een ‘token white guy’, als een van de nep familieleden die ze aanbieden. Voor Rental Family zal Phillip onder meer bruidegom, interviewer van een vergeten Japanse regisseur, en de vervreemde vader van een Japans meisje spelen. Maar al snel raakt ie emotioneel betrokken, waarna hij zijn rollen eigenlijk niet meer kan en wil spelen. Aanstekelijke mix van drama en maatschappijkritiek van regisseur Hikari, die zijn film baseerde op echt bestaande bedrijfjes als Rental Family in hedendaags Japan.