Leersumse veld

Na een flinke autorit kwamen we aan op de parkeerplaats bij het Leersumse Veld. Eerder was ik hier al eens in de zomer van 2024. Wat betreft de natuur was dat toen onvergelijkbaar met het vroege voorjaar van nu. Wel hadden we net zo’n stralende dag als toen, strakblauwe lucht en de temperatuur schoot omhoog naar wel 16 graden. Een uitgelezen dagje voor ons groepje fotomaatjes om te kijken wat er al te spotten valt.

Het gebied is gevormd in de voorlaatste ijstijd. Het ijs duwde een stuwwal omhoog, waardoor de Utrechtse Heuvelrug ontstond. Door warmere periodes in de ijstijd smolt het ijs en sleet het smeltwater laagten uit. Leersum is zo’n laag punt. Er werd in de loop van de eeuwen zand afgezet, er gingen bomen groeien. Maar al 6000 jaar geleden streken hier mensen neer, die de grond gingen gebruiken en daarvoor bomen kapten. In dit unieke stukje natuur gingen wij ons vandaag onderdompelen.

Vlaktes met hier en daar hoge bomen tekenden het eerste gedeelte van de route.

We hoopten de klapekster te zien, die veel op de site Waarnemingen hier was gespot, maar deze dag jammer genoeg niet. Andere vogelaars, die we spraken hadden hem ook niet meer waargenomen. Waarschijnlijk was hij vertrokken naar zijn zomeradres. In dat heidegebied zag ik twee adders wegkruipen. Helaas waren ze te snel voor de foto. De eerste vogel die we wel zagen was een doodgewone vink.

Het was genieten van het mooie landschap.

We kregen een roodborsttapuit in het vizier.

Een kraai werd een mooi object om te fotograferen.

Een schattige staartmees daagde ons uit, maar hij kroop wel erg hoog de boom in!

Zo kwamen we in de buurt van de Leersumse plas

met wat van zijn bewoners, de grauwe gans en grote zilverreiger.

Vanuit een vogelkijkhut zagen we nog de kuifeenden en dodaars

We zochten de bomenrij op, waar we van hadden begrepen, dat er verschillende soorten spechten zaten. En inderdaad zagen we de toch wel zeldzame kleinste bonte specht. Nog nooit gezien!

Het open landschap had inmiddels plaats gemaakt voor een bos. Nu we de smaak te pakken hadden van één spechtensoort hoopten we ook nog andere soorten te kunnen zien, die hier ook leven. En ja hoor daar zat de grote bonte specht!

en ving ik nog een glimp op van de middelste bonte specht.

Het was een uitgelezen dag.

Door de statige hoge bomen laan vonden we de weg terug naar de uitgang.

Plaats een reactie