De afgelopen dagen wordt er wat af genoten van het mooie weer. De zon is weldadig, de temperatuur is lekker, bijna geen wind. Jassen kunnen uit. Terrasjes worden bezocht. Wat wil een mens nog meer. Ook ik genoot uit volle teugen en zag tot mijn plezier het mooie geel van de narcissen en krokusjes in ons park.


Het was zo heerlijk buiten, dat ik besloot om weer eens de wandeling over de dijk te maken. Het was er niet meer zo drassig.

Ik kwam buiten langs de rietlanden, mijn lievelingsplek, maar er is helaas een bruggetje weggehaald, waardoor ik een grotere ronde eromheen moest wandelen.

Maar dat was geen straf.

Vlak voor het talud bij Purmerend kon ik afslaan. Het is een graspad dat door bossage’s bij het wandelpad van het bos uitkomt.


Er is wél een bruggetje gemaakt dat twee gedeeltes van het bos met elkaar verbindt. Ik stak het weiland over en kwam in het bos, dat het dichtste bij ons dorp ligt. Zo was ik bijna helemaal onverhard rondgelopen. Bijna op het laatste stukje na.

