Het mooie pakhuis Santos, een nationaal monument in de bruisende wijk Katendrecht, is het nieuwe huis voor het Nederlandse Fotomuseum. Ik word altijd blij van hergebruik van oude gebouwen. Juist in Rotterdam, waar zoveel ouds is verwoest in de oorlog is het bijzonder.

Binnen keken we onze ogen uit, alleen al naar het gebouw. Het originele industriële karakter is bewaard gebleven en geïntegreerd in het nieuwe museum.

Er wordt werk gepresenteerd van toonaangevende Nederlandse fotografen en opkomende talenten, vanaf de uitvinding van de fotografie rond 1839 tot heden. We bekeken de eerste etage met veel klassieke werken. Het was genieten van de oude bekenden van fotografen als Erwin Olaf, Vivianne Stassen, Rineke Dijkstra, Charles Beijer, Paul Huf, Ed vd Elsken, Cor Jaring, Vincent Mentzel, Teun Hacks, om maar eens met wat namen te strooien.

Maar er hing ook werk, dat ik nooit eerder zag. 

We waren overdonderd door zoveel indrukken en er waren nog 5 etages te gaan. Zoveel konden we niet in een keer opnemen. We besloten de lift naar boven te nemen en dan langzaam naar beneden af te dalen. We namen oppervlakkig de boel op, maar kregen zo wel een totaal-indruk van het museum. Soms sprong er iets uit, dat ik beter bekeek, zoals de bouwconstructie, die bovenop het dak is gemaakt. Het zorgt voor veel lichtinval in het trappenhuis. Maar er is nog veel meer te zien. Dat houden we te goed voor een volgend bezoek.

We wilden nog even van het mooie weer genieten en pikten een terrasje bij de brug.

De wandeling naar het station moest vóór 4 uur gedaan zijn

en ja, we checkten nog net op tijd in om van onze NS-korting te kunnen profiteren.