Omdat ik in de ochtend weer eens de wachtkamer in het ziekenhuis met een bezoekje vereerde, er moest een MRI-scan worden gemaakt,

trakteerde ik mezelf in de middag op een film. Dat werd deze keer de Duitse film Amrum. Dat is de naam van een eiland voor de kust van Schleswig Holstein. Andere, misschien wat bekendere eilanden daar zijn Sylt en Föhr. De hoofdpersoon is een 12 jarige jongen van een familie die pro Hitler was aan het einde van WOII. De jongen, Nanning, heeft een vriend, wiens familie wat losser staat tegenover Hitler. Nanning komt daardoor wel eens in conflict met zijn moeder, die er niet van wil horen, dat de Duitsers de oorlog gaan verliezen. Dan is alles voor niets geweest. Ook is een punt of je een echte Amrummer bent of niet. De jongen komt met andere mensen in contact en gaat ook twijfelen aan zijn moeder.

De beelden en muziek zijn prachtig op dat nog verstilde eiland. Je ziet ook nog ouderwetse gebruiken zoals aardappelen poten en een konijn doodslaan en slachten. Ik had een flashback met mijn jeugd.

Samenvatting van het verhaal in de Filmkrant: In zijn nieuwe film verhaalt Fatih Akin over de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog in een uithoek van het Derde Rijk: het eilandje Amrum, tegen de Deense grens, waar nooit een geallieerde soldaat voet aan wal heeft gezet. Wie het wil, kan zichzelf hier makkelijk voor de gek houden en blijven geloven in een Duitse Endsieg. Al weten de meeste eilandbewoners via illegale radio’s heel goed hoe de situatie ervoor staat.

Amrum is een portret van een samenleving die op zijn laatste benen loopt, van een fascistische dictatuur die ineenstort – en toont hoe voor sommigen daarmee ook het leven instort, voor anderen gewoon doorgaat en voor enkelen eindelijk kan beginnen. In observerende longshots brengt Akin het eiland en zijn bewoners in beeld. Alles gezien vanuit het oogpunt van Nanning (Jasper Billerbeck), die in Hitlerjugend-pakje rondloopt en net op een leeftijd is om de ideologische implicaties daarvan door te krijgen. Oud genoeg om zich schuldig te voelen, te jong om te begrijpen waarvoor precies. Het personage van Nanning is gebaseerd op de jeugd van de Duitse cineast en scenarioschrijver Hark Bohm, die afgelopen november overleed en als een mentor voor Akin gold.