Over de Markermeerdijk

Met bus en trein reisde ik af naar Hoorn. Bij het station had ik afgesproken met een groep van de Wandelsite. Een achttal vrouwen startten de route door Hoorn richting de dijk langs het Markermeer.

Via de achterkant van stadsschouwburg Het Park kwamen we bij het nieuw aangelegde strand uit.

Je waande je echt aan zee, hoewel het nog te koud was voor het echte strandleven.

Een heuse strandtent en andere strandfaciliteiten, zoals de rijen met metalen paaltjes, waarvan we eerst dachten, dat het een kunstwerk was. Het stadsstrand Hoorn wacht nu nog op mooi weer.

Een paar diehards genoten ondanks het koude weer van hun sport. Zij kunnen dan ook niet zonder een lekkere wind.

Kilometers liepen we langs het nieuw aangelegde gebied. Af en toe moesten we over hekjes klimmen.

Leuk om via zo’n wandeling alle veranderingen daar te kunnen bekijken. De oude dijk is gebleven, maar voor de dijkversterking verbreed. Er is land opgespoten, waar nieuwe natuurgebieden zijn gemaakt.

Een mooi gezicht richting het Markermeer.

Na Ootje Konkel, waar we even pauzeerden,

zag ik pas weer meer terug van de originele dijk, zoals ik hem van vroeger kende.

Aan de land-kant van de dijk werden we gewezen op een zogenaamd ‘wiel’. De plas is ontstaan door een dijkdoorbraak of achtergebleven na een overstroming. Je ziet ze hier meer langs de dijk, soms voorzien van jaartallen van wanneer ze ontstaan zijn.

We zagen wat vogelsoorten zoals groepen brandganzen, een tureluur, fazant, wilde gans en een koppeltje parkganzen.

Ook spotten we stoeiende hazen en grazende schapen.

We passeerden het dorpje Schardam, dat we al in de verte zagen liggen.

We pauzeerden daar even

Langs een mooi natuurgebied, dat helaas deze tijd van het jaar is afgesloten,

kwamen we in het volgende dorpje, Etersheim. Net als in Schardam wordt ook deze oude kerk nu bewoond.

Hier ligt ook het beroemde schooltje van Dik Trom.

Daar bij ’t Schooltje gingen onze wegen scheiden. De groep ging het museum bezoeken (Ik was er kortgeleden geweest) en naar de Etersheimer molen.

Ik liet dit gedeelte van de wandeling aan me voorbijgaan en liep verder door het landelijke Oosthuizen. De iets ingekorte wandeling kwam mij vandaag beter uit.

Ik zocht de bushalte op en zo was ik bijtijds weer thuis.

(foto’s zijn aanklikbaar voor groter beeld)

Plaats een reactie