Toen ik in Edam was om met de groep ‘lensgenoten’ te fotograferen, waren me een paar ornamenten opgevallen, doordat ik af en toe omhoog  keek. De zeemeermin hoort bij een oude sage over Edam. Het andere wezentje zit er waarschijnlijk zomaar.

We gingen met een gids de Grote Kerk van Edam binnen. Na een korte inleiding ging het de trappen op richting toren.

De onderste trappen waren prima te doen.

We kwamen op de eerste trans, zoals een etage in de toren heet. Ik vond het spannend worden, want de trappen werden stijl en mijn buik draaide al bij het idee van hoger te klimmen. Best een dilemma, want het uitzicht boven leek me heel bijzonder.

Dus ging ik toch maar weer een trans hoger en kwamen we bij de klokken. Er hangen er twee Sam(uel) en Moos(zes). Met de stier uit het wapen van Edam erop.

uiteindelijk klommen we boven de klokken en zagen de vlaggenmast.

en dan ook maar het laatste stuk, het dak op. De gedachte van hoe ik terug moest komen van die steile trappen af,  drukte ik steeds maar weer weg. Het zicht op de hallenkerk, het leiendak en de omgeving was zo bijzonder!

Het uitzicht was de moeite dubbel en dwars waard! Alle kanten op, het Markermeer, Edam, de lange rechte sloot, die vroeger de trekvaart was naar Hoorn, het Purmerbos met de skyline van Amsterdam. Prachtig om alles zo eens te zien.

Voor de groep uit ging ik al beginnen aan de afdaling. Zo kon ik het langzaam, treetje voor treetje doen. Met knikkende knieën kwam ik beneden. Maar ik heb het gedaan. Ik heb daar boven rondom de toren gelopen. Toch mezelf overwonnen!