Met vriendin C stapte ik in de trein naar Utrecht. We liepen de stad door. Het weer was grijs en het voelde best koud aan.

We waren dan ook blij, dat we museum het Catharijne Convent konden binnengaan.

Het is een museum met veel kerkelijke oude kunst, maar men had op de boven-etage een overzichtstentoonstelling van Henk Helmantel, de Groningse kunstenaar, die bekend staat om zijn realistische schilderkunst. Ik was al eens, jaren geleden (2010) in zijn eigen museum in Westeremden geweest, waar hij woont en werkt. Lees hier mijn blog over dat bezoek.

In een film, waar we de tentoonstelling mee begonnen zagen we hem werken en ook vertellen over wat hem drijft tot het maken van deze kunst. Ook vertelde hij over zijn verzameling aan oude christelijke houten beelden. Daarom vond ik de keuze om een expositie te houden in het Catarijne Convent ook erg goed gekozen. Henk’s beelden stonden tussen de schilderijen, alsof ze uit het een andere zaal van het museum waren gehaald.

Maar de grootste aandacht ging toch uit naar zijn schilderijen. Hij werd een tijd geïnspireerd door de bouwstijl van kerken, o.a. de bogenconstructie.

Ook de rest van het interieur kon voor Henk een onderwerp zijn voor een schilderij. De kerken stonden soms in het buitenland, maar ook in de kleine dorpjes in het Groninger land.

Helmantel is ook geen onverdienstelijke portretschilder blijkt uit zijn zelfportret.

Toch denk ik dat hij het meest bekend geworden is met zijn natuurgetrouwe schilderingen van stillevens. In de film vertelt hij, dat hij het liefst voorwerpen schildert, waar je het gebruik aan af ziet. Hij werkt altijd met een natuurlijke lichtinval.

Ikzelf vind het ongelooflijk, dat dit allemaal geschilderd is. Het is een fotografische weergave van dingen.

Een prachtige tentoonstelling, hoewel het museum van Helmantel in het Groningse Westeremden ook een aanrader is, als je daar eens in de buurt bent.

(foto’s zijn los aanklikbaar)