Olle Tjoard was de naam van onze vakantiewoning. Met zo’n naam weet je dat je in Groningen bent. Het was een opgeknapte boswachterswoning van het Groninger landschap.

Dit vakantiehuis, net als andere huizen en boerderijen zijn gebouwd met bakstenen van een speciale rode kleur.

Noord oost Groningen is een plattelandsregio. In het uiterste noorden, waar landwinning het landschap bepaald, staat het gebied bekend als graanrepubliek. Je ziet veel lappen zwarte aarde, de akkerbouw gebieden, waar later graan- en aardappelvelden zullen verrijzen. Nu kleurde het land mooi door de koolzaad  waar olie van gemaakt wordt.

Het boek ‘ de Graanrepubliek’ van Frank Westerman heeft deze streek ooit onder mijn aandacht gebracht. Het is de geschiedenis van de familie van Sicco Mansholt, o.a. voormalig landbouwminister. De gigantisch grote kopstaart boerderijen getuigen nog van de grote bedrijven, die hun landbouwoogst moesten opslaan in de grote schuren.

Ook zie je hier zomer-en winterdijken. Het gebied ertussenin is ooit gewonnen van de zee. In de zomer- of slaperdijk zitten coupures of inlaten. Bij overstromingen kan de dijk afgesloten worden. Materiaal daarvoor zit in het huisje bovenop de dijk.

Deze regio is de laatste jaren vooral in het nieuws geweest, vanwege aardbevingen. Hier en daar zagen we nog scheuren in de huizen of stutwerk rondom.

Het hoge noorden wordt ook geassocieerd met kou. Het is er ook altijd kouder dan in de rest van Nederland. Zo ook vorige week. Hoewel we stralend zonnig weer hadden met strakblauwe luchten maakte de wind die er stond het toch stervenskoud. Ik had geen echte winterjas mee, maar die had ik nog best kunnen gebruiken. Gelukkig wel een sjaal, muts en handschoenen.