De Stille Kern is een natuurgebied, onderdeel van het Horsterwold, in de buurt van Zeewolde in de Flevopolder. In eerste instantie had men het gebied bedoeld als productiebos, maar gaandeweg is het bijgesteld tot natuurgebied. De opzet is zodanig geworden dat de natuur zijn gang mag gaan, maar om totale wildgroei te voorkomen zijn er grazers in het gebied losgelaten, die ervoor zorgen, dat er voldoende gebieden open blijven en dat niet alles vol komt te staan met bomen. Wij gingen op pad en liepen eerst naar de Tuurtoren,

zodat je van bovenaf een overzicht krijgt over het gebied.

Vandaaruit kon de ruim 6 kilometer lange wandeling worden gestart. Wij hoopten met ons groepje fotomaatjes veel vogels te zien en te fotograferen. We liepen daar onder het genot van de mooiste vogelconcerten, maar de vogels hielden zich helaas schuil in het verse groene bladerdak. Door onze vogelkenner wisten we dat de pimpelmees, roodborst, boomklever, tjiftjaf, zwartkop, putter, zanglijster, specht en merel in de buurt waren.

Zeggen en schrijven kreeg ik één vogel op de foto en nog eens wazig en slecht. De heggenmus zat dan ook diep verscholen.

De natuur was heel mooi.

Hier en daar een bloemetje en ik trof toevallig één van de fladderende vlinders die even wilde gaan zitten.

Andere vogelsoorten troffen we later wel aan de waterkant. Een broedende zwaan, haar partner, een fuut, kwikstaart, wilde eenden, rietkippen en waterhoentjes alom.

De bijzondere kleine futensoort de dodaars zagen we ook.

Heel leuk was het, dat we de Konikspaarden tegen het lijf liepen. Eerst passeerde ons een tweetal op het pad

en later zagen we de kudde nog aan de overkant van een plas.

Ook de Schotse hooglanders liepen in de verte.

Vooral bomen, min of meer solitair, vallen mij op in het landschap.

Op een open vlakte lunchten we, oftewel aten we onze meegebrachte broodjes op.

Een serie landschapsfoto’s maken het overzicht af, zodat je een indruk hebt van dit mooie natuurgebied.