Het is maar een eenvoudig boerenland-weggetje, dat we uitkozen voor onze maandagochtend wandeling. Maar er was verrassend veel te zien. Het begon al met de orchideeën op de parkeerplaats! We zagen, dat zo’n gevlekte orchis is opgebouwd uit kleine ‘leeuwenbekjes’.

Dit weggetje, waar hier en daar een boerderij staat was lang alleen maar een onverhard pad. M wist te vertellen, dat de eraan gelegen boerderijen op terpen waren gebouwd. Die verhogingen, waren vroeger al zichtbaar in het pad en nu zie je ze nog in de weg.

Die koeien zijn het bewijs, dat het echt boerenland is, hoewel de meeste boerderijen hier niet meer als zodanig dienst doen.

Eén boerderij is nog onmiskenbaar in bedrijf. We keken even in de stal, die grotendeels leeg was. Er stonden hoofdzakelijk nog wat kalveren en jonge koeien.

De koeienfluisteraar was ook mee met onze wandelgroep.

De melkkoeien komen alleen binnen om gemolken te worden. Hun mest werd met een lopende band weggewerkt. Zo kunnen ze vanavond weer in een frisse stal.

Er staan huizen, waar men nog wel de sporen van de boerderij kunt zien, maar verder zijn het paleisjes geworden.

Terwijl we richting Zuiderwoude lopen, is het druk boven onze hoofden. De grutto wordt onrustig van ons wandelaars. Ze zullen wel ergens jongen hebben lopen. Die zagen wij niet, alleen maar volwassen exemplaren.

Ook een krakeend zwom weg met haar pulletjes.

De wilgen werden bewonderd vanwege hun mooie vormen.

Zo’n wandeling heeft iets onthaastends. We hebben heerlijk de tijd, ook om stil te staan. Dat deden we bij een bruggetje, waar je het achterliggende weiland door kunt steken.

Terwijl wij daar stonden, zagen we opeens jonge zwaluwtjes zitten op de brug.

Tot ons plezier waren we getuige van het voeren!

Zo liepen we het dorp in en kwamen tot de conclusie, dat het hier niet verkeerd wonen is.

Bij een soort van pleintje was een groentetuin aangelegd. Het leek nog heel recent, maar er stonden heel wat keurige rijtjes met allerlei jonge groenteplanten.

Op de terugweg stopten we nog bij een minibieb, annex jam-verkoop-adres. Ik nam er een dikke pil mee. Het boek werd mij aangeprezen, omdat het over Limburg gaat. Ik kon het niet laten liggen en ben benieuwd.

Wij liepen dezelfde weg heen en terug, toch goed voor vijf-en-een-halve-kilometer. G koos ervoor om door te lopen en een heel rondje te doen. Hij zette er even stevig de pas in. Wij kuierden terug richting de auto.

De dijk van de Gouwzee kwam in zicht en warempel zagen we daar G lopen. We waren ongeveer gelijk bij de auto’s, maar eerlijk is eerlijk, G was er het eerst!