Het stralende ondeugende koppie zal ik niet snel vergeten. De klas kreeg de opdracht om de hele sommen op te schrijven.  Tegen twee kinderen met dyslectische problemen zei ik, dat voor hen alleen het antwoord goed was. Toen daarna een jongen vroeg of hij xc3xb3xc3xb3k alleen de antwoorden mocht zei ik met een knipoog: "Nee, jij niet, verschil moet er zijn, verschil moet er wezen!" Deze jongen begreep meteen wat ik bedoelde en het dyslectische kind straalde!

Ik had net het boek "Ik en niet bom" voorgelezen. Het gaat over een kind die ontdekt, dat je ondanks je dyslectie ergens heel goed in kan zijn. Hij wordt de held van de klas, na allerlei avonturen.

Prachtig om te zien hoe de twee jongetjes uit mijn klas opbloeien nu ze snappen wat er aan de hand is. Een wonder!