De Kosterij

Samen met een groepje ex-collega’s gingen we naar Midden Beemster. Eerst koffiedrinken bij één van hen thuis. De meesten van ons hadden elkaar ongeveer een half jaar niet gezien. Vier van de zes zijn gestopt met werken. Dat geeft veel gespreksstof. Leuk is het om de lijntjes met school weer even op te halen, maar het is ook leuk te zien hoe divers iedereen met zijn herwonnen vrijheid omgaat en invulling geeft. Bij een paar mensen brengt ziekte wel een beetje een kink in de kabel, maar over het algemeen gaat het goed met ons. Voor de lunch gingen we naar De Kosterij een restaurant annex winkel die gerund wordt door ‘mensen met mogelijkheden’. (een positiever woord voor verstandelijk beperkte mensen) Ik vind het altijd bijzondere plekken. Je moet wel eens lang wachten, er gaat wel eens iets mis, maar als je ziet hoe de werknemers groeien in hun rol en trots zijn op hun eigen prestaties, heb je dat er graag voor over. En de lunch was erg lekker!De Kosterij is gevestigd in een mooi statig pand vlakbij de kerk en het plein in Midden Beemster. Museum Betje Wolf ligt ernaast.

De kinderen van juf Kiet

img_3507De film is een must voor mensen die in het onderwijs werken. In Purmerend was ervoor gezorgd, op initiatief van de Bibliotheek, dat de film, die nog volop in de grote filmhuizen draait , al te zien kon zijn in het kleine Filmhuis van Purmerend. Op een gewone dinsdagmiddag zat de zaal helemaal vol. Ik zag veel oud-collega’s en tot mijn vreugde zat er ook een heel schoolteam, die met zijn allen naar de film zijn gegaan. Prima initiatief dus. En dat voor een documentaire waarin je twee uur lang louter beelden ziet van wat er daadwerkelijk in een klas afspeelt tussen de juf en haar kinderen. In dit geval was het dus een klas waarin vluchtelingenkinderen worden opgevangen. Er werd geen toelichting ergens op gegeven, het was een compilatie van filmbeelden die men in één jaar tijd had gedraaid in die klas. Prachtig, dat camerawerk, dat blikken van kinderen opving in hun machteloosheid om zich niet te kunnen uiten in de Nederlandse taal. Wij als kijkers kregen af en toe een ondertiteling te zien, als kinderen even hun moedertaal als uitlaatklep gebruikten voor hun frustraties. Je zag hoe het leren belemmerd werd door de trauma’s, die de kinderen hadden opgelopen. Je zag een juf die de kinderen leerde met elkaar op een goede manier om te gaan, wat soms een langdurig proces was. Maar door te volharden zag je kinderen gaandeweg de film opknappen, beter in hun vel zitten en weer een beetje stralen. Het is de filmmakers gelukt om ons een kijkje te geven in de moeilijke levensomstandigheden van vluchtelingen, aangrijpend en mooi. Ik zag veel vergelijk met mijn werkzame leven en vond weer eens dat ik toch het mooiste beroep van de wereld heb gehad.

Nieuw leven

Vandaag deed ik de schooldeur definitief dicht. Ik ga met pensioen en na 43 jaar in het onderwijs bezig geweest te zijn, ga ik nu op zoek naar een andere invulling van mijn leven.IMG_0659Vanmorgen stond ik mijn brood te smeren en ik realiseerde me dat dit wel zo ongeveer het 8000ste lunchpakket is dat ik in mijn leven gemaakt heb om mee te nemen naar mijn werk. En dit pakketje was dus het laatste.IMG_0677Langzaam begint het door te dringen: weer een periode van mijn leven voorbij. Op naar de toekomst.

 

De laatste

Afscheid nemen van groep 8 is altijd zo’n ijkpunt in een schooljaar. Het gaat meestal gepaard met een musical, opgevoerd door de schoolverlaters. Dit jaar had men ervoor gekozen om zelf een musical te maken, rollen op het lijf van de kinderen geschreven, verhaallijn zelf bedacht, liedjes geschreven, filmpjes en decor zelf gemaakt, kortom een eigen productie. Er was weliswaar veel ouderhulp bij. In ons dorp boffen we met veel professionals die in de film en toneelwereld werken. Daardoor werd het een uiterst professioneel ogend geheel. Maar de kinderen moesten het zelf doen. Het enthousiasme spetterde ervan af, prachtige liedjes werden er verstaanbaar gezongen, kortom het sprankelde. Het was mijn laatste afscheidsmusical tijdens mijn werkzame leven, maar het was wel de beste die ik me kan herinneren!IMG_0673 IMG_0675

Het dierbaarste cadeau

Ik ben erg verwend met cadeau’s. Drank, verzorgingsmiddelen, boeken, wandeltips, cadeaubonnen voor lunch en lekkers, maar het meest verrast was ik door deze tas.IMG_0654Het is een toevalstreffer. de geefster is niet op de hoogte van mijn ‘Ochtelijke ontmoetingen met de dames’ en hoe ik daarvan kan genieten. Sinds deze week moet ik weer hun pad kruisen. Het is zeker iets waar ik met veel plezier aan ga terugdenken: mijn fietsroute naar mijn werk.  Maar dat kan ik natuurlijk in mijn vrije tijd ook altijd opzoeken, maar dat zal toch anders zijn.

Oude foto opgedoken

Er is een oude foto opgedoken, die ik nog nooit eerder gezien had. In de beginjaren van Pinkpop (vanaf 1970) ben ik daar herhaaldelijk geweest. Dat was toen nog in Geleen en was op fietsafstand voor ons. Ik heb er nooit foto’s van gehad, wist ook niet van bestaan af. Vroeger werd alles nog niet zo op de gevoelige plaat vastgelegd. Maar ik moet zeggen dat ik met deze vondst erg blij verrast ben. Links helemaal beneden zit mijn broer, dan de vriendin, nu vrouw van onze overbuurman, hier uit ons dorp in Noord Holland. In het midden onderaan de foto zitten mijn ega en ik. Het was in juni 1974, nog net voor ons trouwen. Ik woonde toen al een jaar in Noord Holland, maar heb blijkbaar vrienden uitgenodigd mee te gaan naar Pinkpop.

IMG_0655

Hoe kom ik nu aan die foto? De vrouw van onze overbuurman is mijn collega geworden, de afgelopen 3 jaar  op de school In Broek in Waterland. Zij heeft me toegesproken op mijn afscheid en gememoreerd aan de lange tijd dat wij elkaar al kennen. Zij kwam met die foto op de proppen. Hoe leuk toch?

Verwennerij

Nog drie dagen te werken, maar toch is gisteren al mijn afscheidsfeest gevierd. Op een school is het niet handig om zoiets helemaal aan het einde van het schooljaar te doen. Zodoende stapten mijn collega’s en ik gisteren in fluisterboten om een stukje te varen rondom Broek in Waterland. Het was ook een verkapt teamuitje.IMG_0591Ik keek om, nadat we waren weggevaren en dacht: ‘Hier werk ik dus, in dit prachtige Hollandse decor!’ (nog maar drie dagen)IMG_0593Met prosecco en chips werd het erg gezellig op het water.IMG_0603IMG_0619Uiteindelijk voeren we weer terug naar het mooie Broek.IMG_0620We meerden aan en de schippers moesten de boten even terugbrengen.IMG_0624Het Broekerhuis verwachtte ons… Maar zo laat heeft ons feestje niet geduurd hoor, er moest vandaag nog gewerkt worden.IMG_0622We begonnen met een heerlijke barbecue, want op het water hadden we inmiddels wel trek gekregen. Nadat ik was toegezongen met een prachtig lied en er gespeecht was, waar ik verlegen van werd, kreeg ik ook nog een mand vol cadeautjes en de prachtigste bloemen. Wat een verwennerij!!IMG_0635 IMG_0637Ik kan met pensioen en zal me dit feestje nog lang heugen!

Verrassingsdag

Ik moest om 10 uur klaarstaan. Dat was alles wat er tegen me gezegd was door een paar oud-collega’s/vriendinnen. Ze wilden me een dag (tussen 10.00 en 15.00uur) vol verrassingen bezorgen ter gelegenheid van mijn naderende pensioen. Ik was alleen al met de geste erg ingenomen. Om 10 uur reed de ‘taxi’ voor. Ze brachten me naar Avenhorn, waar taart en koffie klaarstond. Toen reden we naar Hoorn. We liepen langs de Zuiderzeedijk naar het Oostereiland, waar het voormalig gevangeniscomplex staat.IMG_0572 Hierin is het museum van de 20ste eeuw gevestigd. Ik dacht dus eerst,dat we daar heen zouden gaan. Daar ben ik al eens geweest, dus was ik blij, toen bleek dat we na een rondleiding over het complex neerstreken in de Brasserie. Daar werd ik getrakteerd op een heerlijke lunch. Leuke locatie, (met mooi weer kun je ook lekker aan het water zitten) lekkere lunch en heerlijk gezelschap.IMG_0574

Zomerfeest

Het heet zomerfeest, maar waterfeest kwam meer in de buurt. Op mijn school maken ze er tegen het einde  van elk schooljaar een happening van. Een avond vol spelletjes, drankjes en hapjes voor alle leerlingen, ouders, oudleerlingen, dorpsbewoners en leerkrachten. Dit jaar was het thema Nederland. De school was al weken versierd in dit thema en in de klassen waren de kinderen er al over aan het werk geweest, om alvast in de stemming te komen.IMG_0580

Ondanks de nattigheid zag het er gezellig uit. Er was gekozen voor buiten, omdat de buienradar toch wel droog weer voorspelde rond 6 uur. Een moeilijke beslissing voor de organisatie.

IMG_0576 IMG_0578

Mijn collega’s waren er helemaal klaar voor en het feest brandde los met een klompendans. Oer Hollandse spelletjes konden gespeeld worden, blikgooien, koekhappen, kop van jut, koemelken enzovoort. Een gezellige drukte.Zomerfeest 2016Maar helaas, na een uur werd de hemelkraan weer opengezet en veranderde ons zomerfeest in een echt waterfeest. De ouders kropen bij elkaar onder de boom, de paraplu en de eetkraampjes. Voor de kinderen kwam er eigenlijk nog een attractie bij. Ze leefden zich helemaal uit in de regen.IMG_0584Kortom, het werd een op en top  gezellig Hollands zomerfeest!