Berlijn was prachtig. Maar eigenlijk hebben we weinig van de toeristische trekpleisters bezocht, die in de reisgidsen worden aanbevolen. De nieuwe gebouwen bij Potsdam, maar ook de oude gebouwen die niet platgebombardeerd zijn in de oorlog zijn imponerend. Indrukwekkend was het Holocaustmonument.

Maar we hebben hoofdzakelijk in voormalig OostBerlijn gebivakkeerd. Ik had er een hele andere voorstelling van, dan ik nu gezien heb. Ik dacht in een trieste en troosteloze wijk te komen, maar het straatbeeld was fleurig en heel levendig. We probeerden ons een voorstelling te maken van hoe het geweest is voor de val van de muur. Want inmiddels is de verfkwast driftig gebruikt en kun je nog maar weinig huizen vinden in de oorspronkelijke kleur. Van "de muur" is echt nog maar weinig over. We hebben ons weer in de zestiger/zeventiger jaren gewaand. De mensen zijn losjes, geven niet om kleding en uiterlijk vertoon, maar wel om gezelligheid. In het stadsdeel waar wij veel vertoefd hebben wonen veel jonge mensen. Het is er "nog" niet toeristisch, dat maakt het leven daar ook goedkoop. Er is veel graffity, veel protest tegen de gevestigde orde. Het was een hele bijzondere citytrip. Ik begrijp de keuze van dochterlief nu heel erg goed, om in Berlijn te gaan studeren.