Na een kwakkelperiode van griep, hoesten, gekneusde rib, moesten we vandaag toch echt van het prachtige winterweer gaan genieten. Vlak bij huis liepen we de badkuiproute. Het is een korte wandeling dwars door de weilanden. Die zaten vol met ganzen en zwanen, die op doortocht zijn. We hebben daar vanochtend voor aardig wat opschudding gezorgd. 
- Reactie
- Herbloggen
-
Abonneren
Geabonneerd
Heb je al een WordPress.com-account? Nu inloggen.
Sjannesblog 
Ik heb het altijd raar gevonden dat kinderen van twaalf weggestopt werden, niet op een min of meer normale kostschool, maar bij een opleiding voor een beroep met ernstige konsekwenties die je als je twaalf bent niet kunt overzien. Van ‘roeping’ kon bijna geen sprake zijn. In katholieke milieus werd het priesterschap soms overdreven verheerlijkt en dat lokt wel als je elf of twaalf bent. Is het raar dat er priesters zijn die moeilijkheden hebben met het celibaat, en dat met uiteenlopende gevolgen? Is het raar dat veel priesters zo wereldvreemd zijn, nadat ze vanaf hun twaalfde op een voetstuk stonden? Is het raar dat het hogere echelon in Rome het contact met de realiteit al lang kwijt is?
LikeLike
Toen wist men helaas niet beter…
LikeLike
Zo ziet de wereld er in ene er heel anders uit
LikeLike
Hoi Sanne,
Het spijt me te lezen dat het voor je broer een traumatische ervaring is geweest, zijn tijd op Ravensbos. Ik ben zelf op Ravensbos geweest. Binnenkort is er een reunie, niet officieel, gewoon een mogelijkheid om diegenen die je wilt ontmoeten, tegen te komen. Verhalen en herinneringen te delen. Ik ken zelf niet iedereen die komt, maar ik ga ervan uit dat iedereen een verhaal heeft en dat elk verhaal erkent en herkent moet worden. Ik weet niet of hij dat zal willen, maar het is een uniek moment en wordt niet herhaalt in die vorm. Maar als hij een keer gewoon alleen met mij wil praten, dan is dat ook een mogelijkheid.
Groetjes,
Peter
LikeLike