Voor mijn studie moest ik in de kop van Noord Holland zijn. De plaats van bestemming bleek ook een kattenpension te huisvesten, genaamd "de Wilg". Na een middag hard werken moest ik weer terug naar een zuidelijker deel van de provincie. Tijdens de treinreis moest ik overstappen in Hoorn. De aansluiting was niet echt goed. Ik moest me ongeveer 20 minuten zien te vermaken. Ik ging eens kijken bij de bloemenstal op het perron. Omdat ik erge zin heb in het voorjaar, kocht ik een bos katjes. Thuisgekomen googelde ik even en kwam op de website van het kattenpension. Daarop stond een verhaal over de naam van het pension. Waarom kocht ik nou katjes en geen narcisjes, hyacinten of i.d.? Is dat nou toeval of niet?
Grappig!!!
LikeLike
Ach, zo erg als de heren het voorstellen zal het echt niet zijn.
LikeLike
Als het onderwijs alleen maar uit jou bestond , moest je je aangesproken voelen.
Nu niet.
Maar J. is mijn getuige, ik heb 35 jaar geleden al gezegd dat er een generatie onderwijzers aankwam waarvan er veel niet konden rekenen, en waarvan er ook veel spelling onbelangrijk vonden.
Veel dus, maar het gold echt niet voor allemaal.
LikeLike
Een mooi verhaal, dat van die wilg. Zullen die wilgen geen pijn hebben als jij hun katjes in de vaas hebt.
LikeLike
De wonderlijke wegen van het onderbewustzijn… Mooi!
LikeLike
Mijn kat knabbelt aan mijn katjes. En hij doet het bewust!
LikeLike