Die stad was Antwerpen en dus was het allemaal Belgisch. Van dat typische Belgische daar heb ik van genoten. Je spreekt ogenschijnlijk dezelfde taal, maar er zijn toch heel wat verschillen in gebruik. Leuk om te horen en in opschriften leuk om te zien, dat de woorden ook anders gebruikt kunnen worden.

Bij de tweede foto gaat het mij om het bord in het midden. Klik om te vergroten.

Leuk aan Belgixc3xab vind ik ook, dat er sixc3xabsta gehouden wordt. Dat doet al zo zuidelijk aan. De winkels gaan dicht, wegwerkers gaan een tijd weg, dat maakt alles een stuk minder jachtig. Ook obers en cassixc3xabres lijken steeds alle tijd voor een ontspannen praatje te hebben, terwijl het in de winkels toch echt wel druk is. Plezierig zo!

In Belgixc3xab lijkt men minder betuttelend dan in Nederland. Men doet in ieder geval minder aan opschriften om mensen te waarschuwen voor het een of ander of om aan te kondigen wat er allemaal verboden is. In de stad zie je bijvoorbeeld iedereen overal fietsen, over pleinen, tegen de richting in, als dat beter uitkomt. En waarom ook niet!

Als wandelaar is het soms niet duidelijk waar je moet lopen. Vaak zijn er twee stroken voor fieters en wandelaars naast elkaar, zonder drempel. Soms is opeens xc3xa9xc3xa9n van de twee stroken weg en blijk je als wandelaar op het fietspad te lopen. Ook kan het gebeuren, dat het fietspad opeens ophoudt en om dan veilig te fietsen moet je verder op de stoep. Iedereen is er heel laconiek onder en als je zelf goed blijft kijken kan het ook allemaal zonder problemen.