Toevallig lees ik op de laatste dag van onze herfstvakantie in Groningen een artikel naar mijn hart van Marcel Moring met bovenstaande titel in ‘Het dagblad van het Noorden’. Het gaat over de randstad en de rest. Ook mijn ervaring is zoals hij beschrijft. Iedereen gaat ik weet niet waarheen op vakantie, maar over hun eigen land halen ze hun neus op.

Als ik zeg, dat ik de herfstvakantie weer in Groningen ga doorbrengen, begrijpt men niet wat daar leuk aan is. Men weet/ziet niet hoe mooi en rijk de noordelijke provincies zijn. Als je de volgende dingen in een reisgids zou lezen, zou je er zo naar toe willen: Waar kun je de stilte nog ervaren? Waar is het nog echt donker? Waar fiets / loop je nog in de natuur zonder iemand tegen te komen? Waar kun je vanuit je huis reeen en ooievaars zien lopen? Waar zijn de herfstkleuren ongekend diep?

Ondanks dat er veel te genieten valt, gaat men liever naar een ver buitenland. Waar komt dat door? Vooroordelen over de provincie of scoor je beter bij je vrienden en kennissen als je voor een ver land kiest? Stiekem betreur ik het niet dat de toeristen niet massaal naar ’t Noorden afreizen. Zo blijft het nog lekker rustig hier.

En het zal duidelijk zijn, dat we een heerlijke herfstvakantie hadden!