Wat heb ik met hartjes? Die vraag stelde ik mezelf nadat Bettie op haar blog een oproep deed om je gefotografeerde harten naar haar door te sturen. Ik heb niets met hartjes, zeker niet met snoezige, suikerzoete harten. Maar wat ik wel heb, is een bijzonder fijne herinnering aan een spirituele vakantie in Spanje. Daar maakten we op een goed moment een meditatieve stilte-wandeling naar een stadje op de top van een berg. Bloedheet, inspannend, kortom het was afzien. Om mezelf af te leiden van alle ontbering nam ik me voor om mooie stenen te zoeken en mijn doel was met name om een steen te vinden in de vorm van een hart. Het leek een onrealistisch doel, maar voilà……………

Een  souvenir met een bijzondere herinnering, gevonden op een berg in Andalusië. Bertie gaat nog even door…….