Vandaag met de bus naar Broek in Waterland om daar het Trekvogelpad weer op te pakken. Ik nam mijn zonnebril mee, want de zon scheen en die zouden we dan grote delen van de wandeling in ons gezicht hebben. We stappen uit in Broek en zien tot onze stomme verbazing, dat het mistig is. Dit is hemelsbreed maar 5 kilometer van waar we net nog in de zon op de bus stonden te wachten.
Buiten het dorp werd het al mistiger, hoewel de zon probeerde door de mist heen te komen. Ik moest wel aan de belachelijke weersvoorspelling van Diana Woei denken, maar ze leek gelijk te krijgen: ‘Achter de wolken schijnt de zon’. Zo kwamen we aan in Zuiderwoude.

Deze wandeling was tot nu toe voor ons bekend terrein, hoewel we het gebied dan wel fietsend doorkruisen. Het zicht werd heel langzaam beter. We probeerden nog trekvogels te ontdekken. Alleen de Grauwe Gans kwam in aanmerking. Ransdorp was het volgende dorp, dat we passeerden. Ook alweer zo’n prachtig dorpje. Een zonnetje had het aanzicht wat fleuriger gemaakt, maar gelukkig was de ergste mist opgetrokken. Durgerdam was nu snel bereikt en zowaar zien we een vaal zonnetje verschijnen. Het is inmiddels tegen de middag. In de eerste horeca-gelegenheid van deze tocht na 14 kilometer laten we ons de koffie goed smaken. Het landelijke Waterland laten we achter ons. Amsterdam komt in zicht. We lopen naar de Oranjesluizen, want deze wandeling geeft aan dat je via de sluizen het IJ kunt oversteken. Helaas door een storing kon het vandaag niet en mochten we teruglopen om de oversteek via de Schellingwouderbrug te doen. Via de rafelranden van de stad, erg leuk om daar te lopen, liepen we richting de Prins Hendrikkade in het centrum van Amsterdam om de bus huiswaarts te nemen. Dat was na 25 kilometer. Moe maar voldaan kijken we terug op een hele afwisselende etappe van het Trekvogelpad.