Vandaag is de eerste van de feesten van de komende tijd alweer voorbij. De kinderen hadden ernaar uitgezien om met hun (meestal) zelfgemaakte lampionnen door de straten te trekken in het donker, met hun lichtjes aan. Het was erg rustig in de straat, terwijl de buurt toch aardig verjongt is. Maar waarschijnlijk is het nog steeds zo, dat onze oude straat niet aantrekkelijk is voor de jeugd om te zingen. Hier moet je een steeg in, daar een trap op. Ga je in de nieuwere straten van het dorp zingen, dan zijn de voordeuren vlak naast elkaar en is de oogst aan snoepgoed en lekkers in korte tijd veel groter. Jammer voor ons, want ik vind het altijd leuk als kinderen aan je deur staan te zingen. Het waren er dit jaar maar 10. Ik ben dus blijven zitten met heel wat lekkers.