Onze zondagmiddagwandeling ging van huis uit. Eerder dit jaar gingen we links om, langs de Purmerringvaart naar Edam. Vandaag sloegen we rechtsaf. Ook weer richting Edam en ook weer langs de Purmerringvaart. Door beide etappes te lopen zijn we de hele Purmerpolder in de rondte gelopen. Vandaag was het maar zo’n 10 kilometer. Het eerste stuk volgden we de verharde weg langs het water. Op een gegeven moment hebben we een grasdijk genomen. Ze noemen het de hekkenroute omdat je op die dijk herhaaldelijk een hek over moet. Het gras was op sommige delen van de dijk niet gemaaid. Dat maakte de wandeling een stuk zwaarder. Er zijn spieren aan het werk gezet, die we morgen vast zullen voelen.Gelukkig werd ook een stuk dijk begraasd door de schapen. Daar konden we weer flink de pas erin zetten. Dit wandelpad is eigenlijk ver van de bewoonde wereld. Op het laatste stuk richting Edam zijn aan deze stille kant van de ring toch een paar huizen gebouwd. De bewoners moeten met hun eigen veerpontje naar de overkant. Aan de zwaluwen, die zich uitgebreid op de foto lieten zetten merk je misschien wel, dat daar bijna nooit iemand komt.Maar we bereikten Edam en werden daar feestelijk onthaald.  In het kader van het herdenkingsjaar ‘100 jaar droge voeten’ hebben sommige buurten in Edam hun straten feestelijk versierd om zo hun visie op droog houden te laten zien.