Theelabel

Ik las deze vraag op het theelabel en dacht aan mijn moeder, die voor ons zo’n mooi lang verhalend lied zong. Ze kende de hele tekst uit het hoofd. Het was een meeslepende melodie, eindigend in een drama. Ik wist nog, dat het over een muis ging, die met zijn staart tussen de wielen kwam. Verder wist ik er niets meer van. Maar dan is internet geweldig! Een rondje googlen brengt me weer helemaal terug bij mijn moeder in onze keuken vroeger in de vijftig- en zestiger jaren.

De liedtekst vond ik op de site Kinderliedjesinfo.nl

Een veldmuis vond in het beukenbos
Een lege notendop
Hij poetste hem met vochtig mos
En zand een beetje op
Hij maakte er twee wieltjes aan
En zei: mijn fiets is klaar
Nu rijd ik van de heuvel af
Zonder het minst bezwaar
Nu rijd ik van de heuvel af
Zonder het minst bezwaar

Hij deed zoals hij had gezegd
En ging bij volle maan
Met fiets en al op het topje van
Een hoge heuvel staan
Hij trok zijn pootjes in en: hoeps
Daar ging hij naar omlaag
Da’s voor een muis in elk geval
Toch al een hele waag
Da’s voor een muis in elk geval
Toch al een hele waag

Maar halverwege: AUW! daar kwam
Zijn staartje tussen het wiel
De notendop sloeg om en om
Zodat de veldmuis viel
Beneden sprong hij hinkend rond
Maar ‘t allergekste was
Zijn fiets zat aan zijn staart geklemd
Zo kwam de muis te pas
Zijn fiets zat aan zijn staart geklemd
Zo kwam de muis te pas

En deze muzikale uitvoering stond op Youtube:

 

22 gedachtes over “Theelabel

  1. Ach….. ik zit meteen weer , netjes met de armen over elkaar, op de lagere school,
    De derde klas schat ik zo en jazeker, de tekst klopt van A tot Z want die herinner ik me ook.
    Ook “een karretje op de zandweg reed” stond regelmatig op het programma, had prachtige uithalen. Volgens mij wordt er op de scholen nu nog nauwelijks gezongen.

    Liked by 1 persoon

      1. Klopt, dat karretje op de zandweg ….
        was ook niet heel kort.

        Een karretje op de zandweg reed
        De maan scheen helder, de weg was breed
        Het paardje liep met lusten
        ‘k Wed dat het zelf zijn weg wel vindt
        De voerman lei te rusten …
        Ik wens je wel thuis, me-vrind, mevrind
        Ik wens je wel thuis, me-vrind!

        Een karretje reed langs berg en dal
        De nacht was donker, de weg was smal
        Het paard liep als met vleugels
        De sneeuwjacht zweept zijn ogen blind
        De voerman houdt de teugels
        Ik wens je wel thuis, me-vrind, mevrind
        Ik wens je wel thuis, me-vrind!

        Eén karretje keert behouden weer
        Het ander heeft er geen voerman meer
        Waar mag hij zijn gebleven?
        ‘k Wed dat j’ ‘em op de zandweg vindt
        Of moog’lijk wel daarneven
        Hij komt niet meer thuis, die vrind, die vrind
        Hij komt niet meer thuis die vrind!

        Like

  2. Wat leuk om dit te lezen. Wij als kinderen zongen vaak met onze moeder tijdens het afwassen liedjes uit de oude doos, bij voorkeur canons!
    Ben zèlf ook eens op internet op zoek geweest naar een oud en bijna vergeten dierbaar liedje en vond het op ‘seniorenweb’. Oei, dat zegt wat over leeftijd hè!!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s